02 - İMAM-I RABBANİ (Kuddise Sirruh)

Ölüm, bir köprüdür

İmam-ı Rabbani’nin Mektubat’ında yine,

Bir taziye mektubu yazılmıştır birine.

Mirza Ali Can için yazmışsa da mektubu,

Okuyan herkes için geçerlidir elbet bu.

Mektupta buyurur ki: Bizleri, Hak teâlâ,

Resulünün yolunda bulundursun evvela.

Çünkü insan, ne kadar yaşasa da, nihayet,

Muhakkak ahirete edecek bir gün avdet.

Enbiya suresinde şöyle buyurmaktadır:

(Her bir canlı, ölüm'ün tadını tadacaktır.)

Bunun için ey oğlum, ölecektir her insan.

Her kim olursa olsun, kurtulamaz hiç bundan.

Hadiste buyuruldu: (Her kimin ömrü uzun,

İbadeti de çoksa, ona müjdeler olsun.)

Bir köprüye benzer ki, ölüm, açık, aşikâr,

Ölüm'le kavuşurlar maşukuna aşıklar.

Bütün Hak aşıkları, ölüm'ü düşünerek,

Teselli bulmaktadır, onu hayal ederek.

Ankebut suresinin, beşinci âyetinde,

Şöyle buyuruluyor bu mevzu üzerinde:

(Ey Rabbine kavuşmak isteyenler, bilin ki,

Ona kavuşma vakti gelecek elbette ki.)

Ve lakin nefsine ve şeytana tutulanlar,

Bir Allah adamına kavuşmamış olanlar,

Yukardaki müjdeye, elbet dahil değildir.

Onlar, zarar ziyanda ve hep başı yerdedir.

Şimdi vefat etmiştir sizin valideniz de.

Büyük bir varlık olup, çok hakkı vardır sizde.

Buna karşı, siz dahi ona yardım ediniz.

Ona dua, sadaka, fatiha gönderiniz.

Hadiste buyuruldu: (Mezardaki bir mevta,

Denizde boğulacak zata benzer adeta.

Anne ve babasından ve her tanıdığından,

Gelecek bir duayı beklemektedir her an.)

Bir de insan, onların ölümünü görerek,

Kendi ölümünü de lazım gelir düşünmek.

Bütün varlığı ile, Allahü teâlânın,

Beğendiği şeyleri yapmalıdır bi hakkın.

Bilmeli ki bu dünya, aldatır insanı hep.

Onu, ahmak olanlar sadece eder talep.

Dünya kazançlarının, Allah’ın indindeki,

İtibarı, bir zerre olsa idi eğer ki,

Ondan, kıl ucu kadar vermezdi kâfirlere.

Öyleyse bu dünyayı sokmamalı kalplere.

Allah, sizi ve bizi, yüz çevirip her şeyden,

Kendine bağlamayı nasib eylesin hepten.

Oğlum, cenab-ı Hakkın sonsuzdur merhameti.

Lakin azabının da, pek fazladır şiddeti.

(Beyn-el havf-ü verreca) üzre bulunmalıdır.

Yani korku ve ümit, müsavi olmalıdır.

Gençlikte, Rabbimizin kahrından, gazabından,

Çok korkmak ve titremek lazım gelir her zaman.

İhtiyarlıkta ise, af ve merhametine,

Sığınmak lazımdır ki, orta yol budur yine.