01 - İMAM-I GAZALİ (Rahmetullahi Aleyh)

Resullere olan sual

O gün, Nuh, Hud ve Salih Peygamberlerden sonra,

Hazret-i Musa’yı da çağırır Hak teâlâ.

Şiddetli bir rüzgarda titreyen yaprak gibi,

Huzur-u ilahiye gelince Musa Nebi,

Hak teâlâ buyurur: (Ya Musa, sen de yine,

Benim vahiylerimi ilettin mi kavmine?)

Musa aleyhisselam, arz eder ki: (İlahi!

Bana indirileni tebliğ ettim ben dahi.)

Hak teâlâ buyurur: (Çık şimdi minberine.

Sana vahy olunanı oku mahşer ehline.)

Musa aleyhisselam, işbu emre uyarak,

Çıkıp okur Tevrat’ı, gayet fasih olarak.

Yahudi âlimleri zannederler ki hatta,

Tevrat nazil olundu sanki tam o saatta.

Sonra, nida edilir bir de Davud Nebi’ye.

Gelir o da korkarak huzur-u ilahiye.

Hak teâlâ buyurur: (Ya Davud, Zebur’unu,

Cebrail’den alarak tebliğ ettin mi onu?)

O dahi cevabında arz eder ki: (Ya Rabbi!

Aynen tebliğ eyledim nazil olduğu gibi.)

O zaman emreder ki: (Ya Davud, çık minbere.

Sana indirileni oku ehl-i mahşere.)

Davud aleyhisselam, emre edip imtisal,

Çıkıp, güzel sesiyle Zebur’u okur derhal.

Sonra, (İsa nerdedir?) diye nida edilir.

İsa aleyhisselam, oraya getirilir.

Hak teâlâ buyurur: (Ya İsa, sen dedin mi,

Ki, ilah edininiz beni ve validemi?)

O der ki: (Ya ilahi, seni tenzih ederim.

Hak olmayan bir sözü, sana nasıl söylerim?

Ben eğer, böyle bir söz söylemiş olsam dahi,

Elbette ki sen onu bilirsin ya ilahi!)

Hak teâlâ o zaman buyurur ki mealen:

(Ya İsa, dediklerin doğrudur hakikaten.

Sen dahi minberine eyle de şimdi avdet,

Sana indirileni, halka eyle tilavet.)

O dahi ifa için Rabbinin bu emrini,

Okur baştan sona dek İncil-i şerifini.

Hak teâlâ katından bir nida daha gelir.

Son olarak denir ki: (Muhammed nerededir?)

Hüdanın Sevgilisi, Muhammed Resulullah,

Gelince, Ona dahi sorar cenab-ı Allah.

Buyurur: (Ya Muhammed, sen Kur'an-ı kerim’i,

Alarak, ümmetine tam tebliğ eyledin mi?)

Arz eder ki: (Ya Rabbi, evet, tebliğ eyledim.)

O zaman Hak teâlâ buyurur: (Ey Habibim!

Sen dahi minberine eyle de şimdi avdet,

Kur'an-ı kerim’ini halka eyle tilavet.)

Çıkıp, fasih olarak tilavet eyleyince,

Müminler dinleyerek, gark olurlar sevince.

Ve lakin kâfirlerin, hem de münafıkların,

Kur'ana, (çöl kanunu) diyen o ahmakların,

Öyle çirkin olur ki yüzleri bundan sebep,

Nedamet ateşiyle kavrulur kalpleri hep.