ŞİİRLERLE MENKIBELER

BÜYÜK İMÂMLAR

 

1.Cild

  Kitap       Web

2.Cild

 

Peygamber (Aleyhisselâm) Efendimizin Hayatı

 

03 -

Peygamberler

04 -

Dört Büyük Halife

 

 

05 -

Eshâb-ı Kiram

06 -

Büyük İmâmlar

 

 

07 -

Anadolu Evliyâları

08 -

Buhârâ Evliyâları

 

 

09 -

Horasan Evliyâları

10 -

Rehber İnsanlar

 

11 -

Güzel Nasihatlar

12 -

İmân ve Namaz

01 - İMAM-I GAZALİ (Rahmetullahi Aleyh)

Büyük alametler

 

Kıyamet kopmasının büyük alametleri,

On olup, aşağıda beyan oldu her biri.

 

Birisi (Deccal)dir ki, çıkar ahir zamanda.

Şaşı, kör ve kâzip’tir, kırk gün kalır dünyada.

 

Adem safiyyullah’tan, ta kıyamete kadar,

Gelmemiştir dünyaya, böyle hain, sahtekâr.

 

Alır hükmü altına hatta bazı diyarı.

(Ben ilahım) diyerek, aldatır insanları.

 

İsa aleyhisselam, bu dünyaya inince,

Mehdi ile birleşip, öldürür onu önce.

 

İkinci, (Mehdi)dir ki, Resul’ün soyundandır.

Kendi adı Muhammed, babası Abdullah’tır.

 

Mutlak müctehid olup, çok yüksek velidir hem.

İdaresi altına girer hep bütün âlem.

 

Zamanın halifesi ve devlet reisidir.

Allah, onu dünyaya kurtarıcı gönderir.

 

Üçüncü alamet de, (İsa aleyhisselam).

Gökten yere inerek, kırkbeş sene yaşar tam.

 

Evlenir, oğlu olur ve vefat eder yine.

O da, Resulullahın defn olunur kabrine.

 

Dördüncü alamet de, (Ye’cüc ile Me’cüc)tür.

Kulakları çok büyük, gözleri küçücüktür.

 

Yüzleri yassı olup, hem kısadır boyları.

Hepsi bin çocukludur, pek çoktur sayıları.

 

Ardında kaldıkları seddi her gün oyarlar.

Lakin eski halini alır o gece tekrar.

 

Çıkar ve saldırırlar bu sedden insanlara.

Halk, kaçıp saklanırlar şehir ve binalara.

 

Yiyerek bitirirler bilcümle hayvanları.

Ve içip kuruturlar nehir ve ırmakları.

 

İsa aleyhisselam, eder dua ve niyaz.

Hepsi bir anda ölüp, insanlar olur halas.

 

Beşincisi, (batıdan doğmasıdır güneşin).

Bunu görüp, imana gelir bütün ins ve cin.

 

İnanır hatta o gün kâfirlerin cümlesi.

Lakin o inanmanın, olmaz bir faidesi.

 

Altıncı, (Dabbet-ül erd) denen büyük hayvandır.

Her hayvandan bir renk ve benzerlik onda vardır.

 

Mekke'de, Safa dağı altından çıkar hem de.

Onunla bir olamaz kimse güç ve kuvvette.

 

Yedinci, (Duhan)dır ki, bir dumandır büyükçe.

Gök yüzünden yayılıp, kalır kırk gün, kırk gece.

 

Öyle müthiş sarar ki kâfirleri o duman,

Çıkar hep burun, kulak, hem de arkalarından.

 

Sekizinci alamet, (Harab olur Medine.

Habeş renkli kimseler Kâbe'yi yıkar yine.)

 

Dokuzuncu, (Şarkta ve garb ve Arabistan’da,

Üç yer, harab olur ve yıkılır o zamanda.)

 

Onuncusu şudur ki, (Ateş çıkar Aden’den).

İnsanlar, güruh güruh kaçarlar ondan hemen.

 

Lakin o, kaçanları kuşatır çepe çevre.

Ve bütün insanları, cem’eder tek bir yere.

 

Büyük alametlerin sonudur bu alamet.

Sur üfürülmesiyle, kopar birden kıyamet.

Bir Önceki Sayfaya GiderBu Kitabın Ana Sayfasına GiderBir Sonraki Sayfaya Gider

Abdüllatif Uyan