|
01
- İMAM-I GAZALİ
(Rahmetullahi Aleyh)
Büyük alametler
Kıyamet kopmasının büyük
alametleri,
On olup, aşağıda beyan
oldu her biri.
Birisi (Deccal)dir
ki, çıkar ahir zamanda.
Şaşı, kör ve kâzip’tir,
kırk gün kalır dünyada.
Adem safiyyullah’tan, ta
kıyamete kadar,
Gelmemiştir dünyaya,
böyle hain, sahtekâr.
Alır hükmü altına hatta
bazı diyarı.
(Ben ilahım) diyerek,
aldatır insanları.
İsa aleyhisselam, bu
dünyaya inince,
Mehdi ile birleşip,
öldürür onu önce.
İkinci, (Mehdi)dir
ki, Resul’ün
soyundandır.
Kendi adı Muhammed,
babası Abdullah’tır.
Mutlak müctehid olup,
çok yüksek velidir hem.
İdaresi altına girer hep
bütün âlem.
Zamanın halifesi ve
devlet reisidir.
Allah, onu dünyaya
kurtarıcı gönderir.
Üçüncü alamet de, (İsa
aleyhisselam).
Gökten yere inerek,
kırkbeş sene yaşar tam.
Evlenir, oğlu olur ve
vefat eder yine.
O da, Resulullahın defn
olunur kabrine.
Dördüncü alamet de, (Ye’cüc
ile Me’cüc)tür.
Kulakları çok büyük,
gözleri küçücüktür.
Yüzleri yassı olup, hem
kısadır boyları.
Hepsi bin çocukludur,
pek çoktur sayıları.
Ardında kaldıkları seddi
her gün oyarlar.
Lakin eski halini alır o
gece tekrar.
Çıkar ve saldırırlar bu
sedden insanlara.
Halk, kaçıp saklanırlar
şehir ve binalara.
Yiyerek bitirirler
bilcümle hayvanları.
Ve içip kuruturlar nehir
ve ırmakları.
İsa aleyhisselam, eder
dua ve niyaz.
Hepsi bir anda ölüp,
insanlar olur halas.
Beşincisi, (batıdan
doğmasıdır güneşin).
Bunu görüp, imana gelir
bütün ins ve cin.
İnanır hatta o gün
kâfirlerin cümlesi.
Lakin o inanmanın, olmaz
bir faidesi.
Altıncı, (Dabbet-ül
erd) denen büyük
hayvandır.
Her hayvandan bir renk
ve benzerlik onda
vardır.
Mekke'de, Safa dağı
altından çıkar hem de.
Onunla bir olamaz kimse
güç ve kuvvette.
Yedinci, (Duhan)dır
ki, bir dumandır
büyükçe.
Gök yüzünden yayılıp,
kalır kırk gün, kırk
gece.
Öyle müthiş sarar ki
kâfirleri o duman,
Çıkar hep burun, kulak,
hem de arkalarından.
Sekizinci alamet,
(Harab olur Medine.
Habeş renkli kimseler
Kâbe'yi yıkar yine.)
Dokuzuncu, (Şarkta ve
garb ve Arabistan’da,
Üç yer, harab olur ve
yıkılır o zamanda.)
Onuncusu şudur ki,
(Ateş çıkar Aden’den).
İnsanlar, güruh güruh
kaçarlar ondan hemen.
Lakin o, kaçanları
kuşatır çepe çevre.
Ve bütün insanları,
cem’eder tek bir yere.
Büyük alametlerin
sonudur bu alamet.
Sur üfürülmesiyle, kopar
birden kıyamet.
|