|
01
- İMAM-I GAZALİ
(Rahmetullahi Aleyh)
Kâfirlerin cevabı
İtikadı bozuksa bir
kimsenin mazallah,
(Rabbin kim?) sualine,
diyemez (Rabbim Allah.)
Melekler, bu kimseye çok
şiddetli vururlar.
O anda, o kimsenin
kabrine ateş dolar.
Çok kimse de vardır ki,
diyemez (Dinim islam.)
Bunun da itikadı
değildir çünkü sağlam.
Melekler, buna dahi
vururlar şiddet ile.
Onun da kabri dolar
Cehennem ateşiyle.
Bazısı da (İmamım
Kur’andır)
diyemezler.
Çünkü Kur'an yolunda
gitmezdi o kimseler.
Kimi de, (Peygamberim,
hazret-i Muhammed’dir)
Demek istese bile,
olamaz buna kadir.
Çünkü dünyada iken
yapmıyordu sünneti.
Tam tatbik etmiyordu
dini, islamiyet’i.
Modaya uymuş idi o
islamdan ziyade.
Haram ve günahlara
dalmıştı fevkalade.
Kimi, (Kıblem
Kâbe’dir) diye
söyleyemezler.
Çünkü az yönelmişti
kıbleye o kimseler.
Ve yahut almazlardı
usulünce bir abdest.
Ve tadil-i erkana
etmezlerdi riayet.
Ve yine kâfirlere,
kabirde Münker-Nekir,
Sual ettiklerinde:
(Rabbin kim, dinin
nedir?)
Onlar, buna (La edri),
yani (Ben bilmem)
derler.
O zaman, kamçı ile vurur
ona melekler.
Girerler o vuruşta yedi
kat yer dibine.
Yer silkinip, çıkarlar
yine kabirlerine.
Ve yine her kâfire sorar
ki Münker-Nekir:
(Muhammed Resulullah
hakkında fikrin nedir?)
Derler: (Ben bilmem ama,
çoğundan duyar idim.
Bir şeyler söylerlerdi,
ben de onu söylerdim.)
Melekler ona der ki:
(Olmazsan Ona tâbi,
Onun kim olduğunu
bilemezsin tabii.)
Toprağa, (Sıkış!)
diye emr olunur o zaman.
Ve mezar, sıkıştırır onu
iki yanından
Öyle feci sıkar ki
mezarı o kâfiri,
Birbirine geçer hep
kaburga kemikleri.
Onlar, yattığı yerde,
kıyamete kadar hep,
Çeşitli azaplarla
olurlar hep muazzep.
Sonra çirkin suratlı,
pis, kirli elbiseli,
Ve gayet fena kokan biri
girer içeri.
Bu geleni görünce,
iğrenir, nefret eder.
(Sen de nereden çıktın,
yanımdan çekil git!)
der.
O da der ki: (Ben senin,
kötü amellerinim.
Ta kıyamete kadar
seninle beraberim.)
Bazısının ameli, bir (köpek)
şekli alır.
Ta kıyamete kadar, devam
üzre ısırır.
Kimisinin ameli, olup
büyük bir (yılan).
Kıyamet gününe dek,
sokar onu durmadan.
Kiminin ameli de, girer
(hınzır) şekline.
Ta kıyamete kadar ısırır
onu yine.
Kimisinin ameli, olur
koca bir (akrep).
Devamlı o kâfiri ısırır
kabrinde hep.
Sevdiğin kullarının
hürmetine ya Rabbi!
Bizi, mezarımızda eyleme
bunlar gibi. |