70 - ES'AD BİN ZÜRARE (Radıyallahü Anh)

İkinci akabe biatı

Onüç yıl geçmişti ki bi’setten itibaren,

Müşriklerin o zulmü sürüyor idi aynen.

Hatta işkenceleri son haddine varmıştı.

Öyle ki, dayanılmaz bir hale ulaşmıştı.

Ve lakin Medine’de, Es'ad ibni Zürare,

Ve Mus’ab bin Umeyr’in üstün gayretleriyle,

İslamla şereflendi Evs ile Hazrec’liler.

O imanla, huzur ve sevinç içindeydiler.

Mekke’de eza gören cümle müslümanlara,

Kucaklarını açmış, beklerlerdi o ara.

En büyük arzuları şu idi ki: O Server,

Hicretle Medine’ye teşrif ediverseler.

Hepsi, mal ve canını, Onun için ruz-ü şeb,

Feda edeceğine söz vermişler idi hep.

Nihayet Hac mevsimi gelmiş idi o sene.

Onların bu aşkları, çıkmıştı zirvesine.

Es'ad bin Zürare’yle birlikte hem o zaman,

Yetmişüç erkek ile, iki kadın müslüman,

Medine’den Mekke’ye gelip hac eylediler.

Resulle Akabe’de bir araya geldiler.

Görüşüp konuşarak o Server'le ayrıca,

Hicret etmelerini ettiler arz ve rica.

Peygamberin amcası Hazret-i Abbas dahi,

Hazır bulunuyordu orada bizatihi.

Dedi: (Bu, biliniz ki, kardeşimin oğludur.

İnsanlardan en fazla sevdiğim kişi Odur.

Siz Onu tasdik edip ve tâbi olduysanız,

Ve alıp götürmekte kati kararlıysanız,

Beni tatmin edecek söz verin şimdi bana.

Bir zarar gelmemeli asla Onun kılına.

Onu, layıkı ile koruyacak iseniz,

Ne a’la, yanınızda götürün, yoktur beis.

Yok, oraya gidince, Onu yalnız başına,

Bırakacak iseniz, götürmeyin boşuna.)

Onun sözü bitince, Es'ad ibni Zürare,

Resulden izin alıp, başladı şu sözlere:

(Ya Resulallah bizler, kalbimizle büsbütün,

İman edip ve size tâbi olduk topyekün.

Size kucak açmakta, olduk bütün ve birlik.

Bu şerefli görevi, vacib ve lazım bildik.

Kendi çocuğumuzu nasıl koruyor isek,

Sizi dahi öylece koruruz, bu bir gerçek.

Ve sizi, kanımızın son damlasına kadar,

Koruyacağımıza, yeminle verdik karar,

Bu babta, aramızda tam mutabakat vardır.

Dilimiz ne söylerse, kalbimiz de aynıdır.)