29 - SELMAN-I FARİSİ (Radıyallahü Anh)

Onlar böyleydi

Hazret-i Ömer Faruk, Selman-ı Farisi’ye,

Emir verip, İran'a gönderdi vali diye.

O dahi veda edip, İran'a geldi hemen.

Başladı vazifeye, hiç vakit geçirmeden.

Vali oldu ise de İran'a her ne kadar,

Yine tevazu ile yaşardı, orta karar.

Az şey ile geçinir, ederdi hep kanaat.

Sürerdi fakirane, gayet sade bir hayat.

Ve lakin biraz ağrı gelince bedenine,

Çağırıp sordu bunu, o yerin tabibine.

O dedi: (Bu illete, Şam kilimi iyidir.

Al da kullan evinde, gayet faidelidir.)

Tabibin tavsiyesi bu olunca kendine,

O kilimden, bir adet alıp serdi evine.

Ve lakin dedikodu yaptı bunu ahali.

Dediler ki: (Değişti valinin eski hali.

Önceleri hiçbir şey bulunmazken elinde,

Şimdi, Şam kilimleri serilidir evinde.

Bulamayan var iken bir ekmek dilimini,

O, nasıl kullanıyor hem de Şam kilimini?)

Sonra bu dedikodu ulaştı Medine'ye.

Şikayet eylediler valiyi Halifeye.

Ne zaman ki Halife muttali oldu buna,

Selman-ı Farisi’yi çağırdı huzuruna.

Gayesi şu idi ki, öğrensin hakikati.

Yoksa o, valisine güvenirdi pek kati.

Vali emri alınca, binerek devesine,

Acele vasıl oldu, Medine beldesine.

Emir-ül müminini görünce ta öteden,

Devesinden inerek, yaklaştı ona hemen.

Müsafeha ederek, arz etti ki: (Ya Ömer!

Affedin bendenizi kusurum varsa eğer.)

Buyurdu: (Geldi bana, senden bazı şikayet.

Nedir o Şam kilimi, hakikati beyan et.)

Dedi: (Hastalığıma iyi geldiği için,

Almıştım o kilimi, doğrusu budur işin.

Yoksa, Resulullahın yolundan ayrılmadım.

Ayrılmam asla yine o yoldan tek bir adım.)

Halife memnun olup, buyurdu ki: (Ya Selman!

Sen de, benim hatamı duydunsa eyle beyan.)

Dedi: (Ben de duydum ki, halen zat-ı aliniz,

İki kat elbiseye birden malikmişsiniz.

Peygamber-i zişanın tek elbise giydiği,

Zat-ı alinizce de malumdur gayet iyi.)

Dedi: (Evet, maliktim iki kat elbiseye.

Lakin verdim birini, daha muhtaç kimseye.

Sonra tövbe ederek, ettim ki şöyle niyaz:

Ya Rab, Resul yolundan ayırma beni biraz)