|
21 - CAFER-İ TAYYAR
(Radıyallahü Anh)
Bize işkence
ettiler
Amr bin As, Necaşi’ye arz
etti ki: (Ey melik!
Onlar ve biz, bir dinde ve
bir mezhep’te idik.
Lakin terk eylediler
dinimizi hep onlar.
Muhammed’in dinine gidip
tâbi oldular.)
Melik dedi: (Ey Cafer,
sizler, bulunduğunuz,
Dini niçin terk edip,
başkasına uydunuz?
Benim dinimde dahi
olmadığınız belli.
Peki, bu dininizin nedir
aslı, temeli?)
Cafer bin ebi Talip, arz
etti ki: (Ey melik!
Biz daha önceleri, cahil
bir millet idik.
Puta tapar ve yerdik ölmüş
hayvan etleri.
Ve işlerdik malesef türlü
rezaletleri.
Kuvvetliler, daima
zayıfları ezerdik.
Merhamet nedir bilmez,
güçsüze zulmederdik.
Akrabalarımızla kesmiş
idik ilgiyi.
Komşularımıza da
davranmazdık pek iyi.
Allah, bize Peygamber
gönderinceye kadar,
Bu kötü vaziyette kaldık
hep aynı karar.
Bize Resul gönderdi Hak
teâlâ nihayet.
Allah’ın birliğine, O etti
bizi davet.
Dedi: Babadan görme
taptığınız putların,
Size, mahşer yerinde
faydası olmaz yarın.
Onlara ibadeti bırakın ki
muhakkak,
Zira onlar, değildir
ibadete müstehak.
Asla el uzatmayın
yetimlerin malına.
Ve iftira atmayın iffetli
bir kadına.
Allahü teâlâya, koşmadan
eş ve ortak,
Ona ibadet yapın, halisane
olarak.
Biz de, Ona kalp ile
inandık, iman ettik.
Her ne emretti ise, tam
yerine getirdik.
Ve o Resul, her neyi
kıldıysa yasak, haram,
İman edip, hepsinden
ictinab eyledik tam.
Bu sebepten, kavmimiz bize
düşman oldular.
Ve bizi, dinimizden
dönmeye zorladılar.
Puta taptırmak için
yaptılar çok eziyet.
Ve bize eylediler işkence,
türlü mihnet.
Bizi sıkıştırdıkça
sıkıştırdılar daha.
Asla göstermediler az bile
müsamaha.
Bizimle dinimizin arasına
girdiler.
Ve bizi, dinimizden
ayırmak istediler.
Biz dahi, bu sebeple
yurdumuzu terk ettik.
O Resul'ün izniyle, senin
yanına geldik.
Ey melik, şimdi bizim
şöyledir ki zannımız,
Sizin bu yurdunuzda bir
zulme uğramayız.
Selam verme işine gelince
de, ey melik!
Resul'ün selamiyle biz
sana selam verdik.
Biz, birbirimize de
veririz böyle selam.
Bize böyle öğretti Resul
aleyhisselam.)
|