ŞİİRLERLE MENKIBELER

ESHÂB-I KİRAM

 

1.Cild

  Kitap       Web

2.Cild

 

Peygamber (Aleyhisselâm) Efendimizin Hayatı

 

03 -

Peygamberler

04 -

Dört Büyük Halife

 

 

05 -

Eshâb-ı Kiram

06 -

Büyük İmâmlar

 

 

07 -

Anadolu Evliyâları

08 -

Buhârâ Evliyâları

 

 

09 -

Horasan Evliyâları

10 -

Rehber İnsanlar

 

11 -

Güzel Nasihatlar

12 -

İmân ve Namaz

12 - BİLAL-İ HABEŞİ (Radıyallahü Anh)

Asırlar ahalisinin en hayırlısı, en iyisi, benim asrımın -müslüman- ahalisidir. -Yani sahabe-i kiramın hepsidir- Ondan sonra ikinci asrın, ondan sonra üçüncü asrın müminleridir. (Hadis-i şerif) 

 

İlk ezan

 

Müminleri cami'e, namaza davet için,

Belirli bir usul ve işaret yoktu ilkin.

 

(Essalatü Cami'a!) yalnız deniliyordu.

Bunu duyan müminler, namaza geliyordu.

 

Peygamber Efendimiz, Eshabıyla bu kere,

Bu hususu görüşüp, eyledi istişare.

 

Kimisi (Çan çalalım) dedi ise de, fakat,

Kabul buyurmadılar bunu Fahr-i kainat.

 

Buyurdu: (Hıristiyan adetidir bu yalnız.

Hiç münasip değildir onlar gibi yapmamız.)

 

Kimi (Boru çalalım) diye teklif ettiler.

Buyurdu ki: (Onu da, çalıyor yahudiler.)

 

Kimi (Ateş yakma)yı Resul'e teklif etti.

Buyurdu ki: (Ateş de, mecusiler adeti.)

 

Bir kaçına, rüyada öğretildi bu ezan.

Arz ettiler, beğenip kabul etti o zaman.

 

Bilal-i Habeşi’yi çağırıp huzuruna,

Ezan okumasını, vazife verdi ona.

 

Var idi ki çok gür ve pek tesirli bir sesi,

Ezana başlayınca, ağlatırdı herkesi.

 

Resulullah mescitte, eşine rastlanmayan,

Sohbet buyururlardı Eshaba çoğu zaman.

 

Rabbinin bahşettiği feyz-ü bereketleri,

Eshabının kalbine akıtırdı ekseri.

 

Bu sohbet şerefine nail olunca onlar,

Yüksek derecelere, bir anda kavuştular.

 

Sohbet bereketiyle, cümle Eshab-ı güzin,

Canlarını verdiler, Resul-i zişan için.

 

Öyle çok sevdiler ki hem de birbirlerini,

Canından fazla sevdi birisi diğerini.

 

Öyle olmuşlardı ki onlar bu muhabbette,

Methetti Hak teâlâ onları çok âyette.

 

Resul’ün huzurunda, dikkat ederlerdi hep.

Hiç hareket etmeden, dururlardı pür edep.

 

Kuşlar, ağaç zannedip, konardı üstlerine.

Onlarda kımıldama olmazdı asla yine.

 

Peygamberlerden sonra, böylece hepsi onlar,

Mahlukatın efdali, en üstünü oldular.

 

Hepsinin derecesi, oldu yüksek ve a’la.

Meth-ü sena eyledi onları Hak teâlâ.

 

Mealen buyurdu ki: (İlk iman edenlerden,

Muhacir ve Ensar'ın önce gelenlerinden,

 

Ve bu yoldakilerden razıdır cenab-ı Hak.

Onlar dahi Allah'tan razıdırlar muhakkak.

 

Cennetler hazırladı Allah bu kimselere.

Yarın huzur içinde, girerler bu yerlere.

 

Bu Cennetler altından, nehirler akmaktadır.

Bunlar, o Cennetlerde sonsuz kalacaklardır.)

Bir Önceki Sayfaya GiderBu Kitabın Ana Sayfasına GiderBir Sonraki Sayfaya Gider

Abdüllatif Uyan