06 - HAZRET-İ HAFSA (Rahmetullahi Aleyha)

Gadaba geldi Ömer

Ne zaman ki halife oldu Ömer bin Hattab,

Maaş tayin ettiler bir miktar ona Eshap.

Ama, yine düşerdi maddi sıkıntılara.

Sahabe, çare için toplandılar bir ara.

Dediler: (Arz etsek de bu durumu Ömer'e,

Maaşını, bir miktar arttırsak hale göre.)

Ali bin ebi Talip, bir de Zübeyr bin Avvam,

Söylemeye giderken Halifeye bunu tam,

Gördü hazret-i Osman bu iki sahabiyi.

Dedi: (Bilmez misiniz acaba siz Ömer'i?

Zannetmem ki yanaşsın, işbu teklifinize.

Belki de celallenip, kızacaktır o size.

Ama, kızı Hafsa'ya söyletirseniz eğer,

Onun hatırı için, inşallah kabul eder.)

Onun bu ikazını, onlar da makul görüp,

Hafsa’nın hanesine gittiler yoldan dönüp.

Girip izah ettiler Hafsa’ya önce bunu.

Dediler: (Sakın deme hiç bizden duyduğunu.)

Kızı hazret-i Hafsa, gelerek pederine,

Arz etti çekinerek, bunu kendilerine.

Lakin hazret-i Ömer celallendi çok buna.

Buyurdu ki: (Ey kızım, kim dedi bunu sana?)

Dedi ki: (Babacığım, almadan cevabını,

Söylemeye korkarım o zatların adını.)

Duydu hazret-i Ömer bunu kerimesinden.

Üzülüp, şu suali yöneltti ona hemen:

(Ey kızım, söyle bana adı için Allah'ın,

Kaç tane elbisesi vardı Resulullah'ın?)

Dedi ki: (Babacığım, biliyorum iyice.

İki kat elbisesi mevcut idi sadece.

Onlarla karşılardı yabancı elçileri.

Ve onlarla okurdu, Cumada hutbeleri.

Buyurdu ki: (Ey kızım, doğrusunu söyledin.

En kıymetli yemeği ne idi o Server'in?)

Dedi: (Umumiyetle yerdik arpa ekmeği.

Onu ikram ederdik başkalarına dahi.)

Sordu yine: (Ey kızım, Allah'ın Resulü'nün,

En geniş ve en rahat yaygısı neydi o gün?)

Dedi: (Kaba kumaştan vardı ki bir sergimiz,

Yazın dört kat edince, olurdu minderimiz.

Kışın da, yarısını yayardık altımıza.

Diğer yarısını da, çekerdik sırtımıza.)

Buyurdu ki: (Ey kızım, onlara git de söyle.

Seni göndermesinler bir daha bana böyle.

Dünyada yaşayışı böyleyken Peygamberin,

Yakışır mı, hayatı başka olsun Ömer'in?

Ey kızım, Peygambere uymazsa baban eğer,

Yarın Onun yüzüne nasıl bakar bu Ömer?)