|
04
- AİŞE-İ SIDDIKA
(Rahmetullahi Aleyha)
Melekler haya eder
Aişe-i Sıddıka
hazretlerine bir gün,
İftira etmişlerdi
münafıklar büsbütün.
Üzüldü Resulullah bu
sözler sebebiyle.
İstişare eyledi bir
kısım Eshabiyle.
Hazret-i Ömer’le de
konuşarak Peygamber,
Sordu ki: (Sen bu
işe, ne diyorsun ya
Ömer?)
Dedi: (Ya Resulallah,
bunda bir hata vardır.
İnanmayın, bu sözler
büyük bir iftiradır.
Böyle demek, yakışmaz
bir müslüman kişiye.
Elbette imanlı ve
tertemizdir Aişe.)
Onun bu sözlerine tam
muvafık olarak,
Bir âyet-i kerime
gönderdi cenab-ı Hak.
Hem de Nur Suresinin
onaltıncı âyeti,
Gelip, Resulullah'a
bildirdi hakikati.
Ve şöyle buyurdu ki bu
âyette Rabbimiz:
(Onu duyduğunuzda şöyle
demeliydiniz:
Bu sözler, müslümana
yakışmayan laflardır.
Hâşâ, böyle söylemek,
büyük bir iftiradır.)
Resul-i müctebaya
geldiğinde bu âyet,
Bir iftira olduğu
anlaşıldı nihayet.
Resulullah buyurdu:
(Ruhları, cenab-ı Hak,
Cesetlerden, bin sene
önceden eyledi Halk.
Benim nübüvvetime
inanmaları için,
Emretti o ruhlara, sonra
Rabbil âlemin.
İki ruh var idi ki bu
ruhlar arasından,
En önce bu iki ruh,
ettiler bana iman.
Birisi, erkeklerden
ruhuydu Ebu Bekr’in.
Öbürü, kadınlardan
ruhuydu Aişe’nin.) |
