04 - AİŞE-İ SIDDIKA (Rahmetullahi Aleyha)

Kor gibi yanıyordu

Yirmisekiz Safer’de, o Server-i enbiya,

Yakalandı aniden şiddetli bir sıtmaya.

Ateşi, gün geçtikçe daha yükseliyordu.

Hastalığın şiddeti ziyadeleşiyordu.

Lakin ağrılarının azaldığı bir gece,

Yatağından kalkarak, giyindiler hemence.

Onu öyle görünce Aişe validemiz,

Dedi: (Ya Resulallah, nereye gidersiniz?)

Buyurdu: (Ya Aişe, emir aldım Rabbimden.

Baki kabristanına gideceğim şimdi ben.

Gidip, o kabristanda yatanlara, bu gece,

İstiğfar edeceğim bu emir gereğince.)

Ebu Rafi’i dahi alaraktan yanına,

Çıkıp gitti hemence, Baki kabristanına.

Orada uzun uzun duada bulundular.

Onların affı için Allah'a yalvardılar.

Sonra buyurdular ki: (Rabbim beni, şu anda,

Seçmekte serbest kıldı, iki şey arasında.

Bütün nimetleriyle dünya ile ahiret,

Arz edilip dendi ki, birisini tercih et.

Allahü teâlâya vasıl olmak için ben,

Ahiret nimetini seçtim bu ikisinden.)

Sonra mescide gelip, buyurdu: (Ey Eshabım!

Sizi, Kevser havuzu başında karşılarım.

En önce ben varırım Allah'ın izni ile.

Buluşma mahallimiz, orasıdır sizinle.

Siz, islamdan ayrılır ve müşrik olursunuz,

Diye hiç korkmuyorum, buna emin olunuz.

Ve lakin bir hususta korkuyorum ki yine,

Yarın kapılırsınız dünya nimetlerine.

Bu yüzden kıskanarak birbirlerinizi siz,

Ve hatta bu sebepten, öldürebilirsiniz.)

Sonra ağırlaşınca hastalığı Resul’ün,

Hazret-i Aişe’nin evine geldi o gün.

Harareti, git gide ziyadeleşiyordu.

Yatakta, hep bu yüzden yer değiştiriyordu.

Ebu Said-i Hudri anlatıyor ki hatta:

Ziyarete gitmiştim Server-i kainata.

Sıtmanın sıcaklığı, üstündeki örtüden,

Dışarı çıkıyordu, hissettik bunu hemen.

O Server bize bakıp buyurdu: (Ey insanlar!

Peygamberlere gelir en şiddetli belalar.

Ve lakin Peygamberler, gelince bela ve dert,

Bir nimet gelmiş gibi sevinirler begayet.

Hatta sizin, nimete sevinmenizden fazla,

Sevinir o büyükler, daha büyük bir hazla.)