03 - FATIMAT-ÜL ZEHRA (Rahmetullahi Aleyha)

Seni nerede arayayım?

Çok az kalmış idi ki, Resul’ün vefatına,

Bir ara, Melek-ül mevt geldi Resul katına.

Rabbimiz, Azrail'e buyurdu ki o vakit:

(En güzel bir surette bu gün Habibime git.

Eğer izin verirse, ruhunu yumuşak al.

Ama izin vermezse, geri dön yine derhal.)

O da, girip çok güzel bir insan suretine,

Geldi Resulullah'ın hanesinin önüne.

Dışardan seslenerek içeri girmek için,

Ehl-i beyt-i Resul’den istedi şöyle izin:

(Esselamü aleyküm ey hane sakinleri!

İzin verir misiniz ben gireyim içeri?)

Fatıma, bu ses ile çıkıp baktı bu sefer.

Gördü ki biri gelmiş, içeri girmek ister.

Dedi ki: (Resulullah hali ile meşguldür.

İçeri girmenize, malesef izin yoktur.)

Bu defa yüksek sesle ve heybetli olarak,

Dedi: (Müsadenizle girmem lazım muhakkak.)

Allah'ın Sevgilisi uyandı bu seslerden.

Sordu ki: (Ya Fatıma, kimdir ki bu seslenen?)

Arz etti ki: (Bir kimse gelmiş sizi görmeye.

Bizden izin istiyor, içeriye girmeye.

Özür beyan eyledim, gitmiyor lakin geri.

Ve diyor ki, mutlaka girmem lazım içeri.)

Buyurdu: (Ya Fatıma, kimdir o bilir misin?

O, lezzetleri yıkan melektir, söyle girsin.

O, çocukları yetim, kadınları dul eder.

Onunla evler harab, mamur olur kabirler.)

Fatıma hazretleri, bunları babasından,

Duyunca, fevkalade kederlendi o zaman.

Bu durum, çok büyük bir üzüntü verdi ona.

Eğildi babasının mübarek kulağına.

Ve sual eyledi ki: (Ey canım babacığım!

Seni, mahşer yerinde nerede bulacağım?)

Buyurdu ki: (Kevserin başında beni ara.

Orada su veririm gelen müslümanlara.)

Fatıma hazretleri, sordu yine: (Ey babam!

Nerede arıyayım, orada bulamazsam?)

Buyurdu ki: (Mizan’ın yanına gideceğim.

Orada, ümmetime şefaat edeceğim.)

Sordu ki: (Orada da bulamazsam eğer ki,

Seni, hangi mahalde bulurum o gün peki?)

Buyurdu ki: (Sırat'ın kenarında olurum.

Ümmetim geçerlerken, yardımda bulunurum.)

Sordu yine: (Ey babam, olmazsan orada da,

Nerede arıyayım hazretini orada?)

Buyurdu: (Cehennemin yanında ara beni.

O ateşe düşmekten, korurum ümmetimi.)