02 - HAZRET-İ ÖMER (Radıyallahü Anh)

Hazret-i Ömer, ömre yapmak için Resulullahtan izin istediğinde, kendisine izin verdi ve (Ey kardeşim, dua ederken bizi unutma!) buyurdu

Hususi nazar etti

Hazret-i Ömer Faruk, naklediyor ki bizzat:

Bana şöyle buyurdu, bir gün Fahr-i kainat:

(Ya Ömer, Cibril bana geldiğinde bir günü,

Sordum, senin göklerde olan üstünlüğünü.

Dedi: Ya Resulallah, Ömer’in, göklerdeki,

Kıymeti, üstünlüğü çok fazladır, şöyle ki,

Onun vasıflarını, dokuzyüz elli sene,

Size ben, hiç durmadan anlatsam, bitmez yine.)

Ömer ibnil Hattab’ın, kıymeti hakkında hem,

Şöyle buyurmuşlardır, Eshaba Fahr-i âlem:

(Ömer’in gadabından korkunuz, çekininiz!

O, gadaba gelince, gadaplanır Rabbimiz.)

Bir gün de genç birisi, Sahabe-i kiramdan,

Ebu Zer Gıfari’ye, gelmiş idi bir zaman.

Ona rica etti ki: (Ey genç, bana dua et.

Ki, senin duan ile, olunayım mağfiret.)

Genç, buna çok şaşırıp, arz etti ki: (Efendim!

Bu halimle ben size, nasıl dua ederim?

Siz ki, hizmet ettiniz o Resule ihlasla.

Sohbette bulundunuz bizlerden daha fazla.)

Ebu Zer, ısrar ile edince dua talep,

Genç dedi: (Ne iyilik gördünüz bende acep?)

Dedi: Senin hakkında, bir gün Hazret-i Ömer,

Demişti ki: (Bak şu genç, iyidir ya Eba Zer!)

Resul de buyurdu ki, Sahabe-i güzine:

(Hak söz, kondu Ömer’in dilinin üzerine.)

Onun iyi dediği, iyi kimsedir elbet,

Dua et, Rabbim beni, etsin af ve mağfiret.)

Yine Hazret-i Ömer, bir yolda yürür iken,

Ebu Zer Gıfari’yi, gördü ve durdu birden.

Ebu Zer de durdu ve müsafeha eyledi.

Kendisine: (İslamın kilidisin sen!) dedi.

(Niçin böyle söylersin?) deyince ona fakat,

Dedi: Hatırlar mısın, bir gün Fahr-i kainat,

Eshaba buyurdu ki: (Aranızda fitneler,

Çıkıp yayılmasından korkuyorsanız eğer,

Olursunuz Ömer’in yanında emniyette.

Ya Ömer, sen islamın kilidisin elbette.)

Bir gün de, Eshabının arasında o Server,

Ömer ibnil Hattab’a, bakıp gülümsediler.

Sonra buyurdular ki o Resul-i mücteba:

(Ya Ömer niçin güldüm, bilir misin acaba?)

Dedi ki: (Onu, Allah ve Resulü bilirler.)

O zaman Resulullah, buyurdu ki: (Ya Ömer!

Bu gece, Arafat’ta toplanınca insanlar,

Allah, hepsine birden, bir defa etti nazar.

Sana ise, hususi nazar etti ayrıca.

Onun için güldüm ben, bunu hatırlayınca.)