|
02 - HAZRET-İ ÖMER
(Radıyallahü Anh)
Bir merhamet örneği
Ömer ibnil Hattab’ın,
halifelik devrinde,
Medine’ye, bir kervan
geldi günün birinde.
Abdurrahman bin Avf’a,
Halife gidip o an,
Buyurdu ki: (Şehirde,
konaklamış bir kervan.
Gel, seninle kervanı
bekliyelim bu gece.
Beldemizde bir zarar
görmesinler böylece.
Eğer onlar burada,
görürlerse bir zarar,
Yarın mahşer gününde,
bunu bizden sorarlar.)
Velhasıl o kervanı, gece
gidip beklerken,
Bir bebek ağlıyordu,
yakındaki bir evden.
Ağlaması, çok uzun
sürünce en nihayet,
Acıma duygusuyla,
huzursuz oldu gayet.
Gidip ikaz etti ki
annesini: (Ey hatun!
Bu masum yavrucağı,
niçin ağlatıyorsun?)
Dönüp başladıysa da,
tekrar ibadetine,
Çocuğun ağlaması,
durmadı fakat yine.
Kaç defa gittiyse de o
eve, fecre kadar,
Bebeğin ağlaması, sürdü
hep aynı karar.
Nihayet seher vakti,
üzgün halde Halife,
Kadını ikaz için, gitti
yine o eve.
Buyurdu: (Sen ne kadar
merhametsiz kadınsın!
Çocuğuna bakmayıp,
devamlı ağlatırsın.)
Kadın, cevap olarak dedi
ki: (Peki neden,
Beni azarlıyorsun, hiç
halimi bilmeden?
Zira sütten kesmişim
bunu ben, bir ay önce.
Karnı aç olduğundan, hep
ağladı bu gece.)
Buyurdu ki: (Anladım
sebebini ey hatun!
Peki, niçin sütünü erken
kestin sen bunun?)
Dedi ki: (İnsaf versin,
Allah Halifemize.
Bir çocuk süt emerken,
nafaka vermez bize.
Nafaka parasını almak
için, mecburen,
Vaktinden daha evvel
sütten kestim bunu ben.)
O anda Halifenin, hüzün
çöktü içine.
Oradan, ağlayarak
yöneldi mescidine.
İmam oldu ise de,
çıkmıyordu avazı.
Ağlama sebebiyle, zor
kıldırdı namazı.
Sahabeye dönerek,
ağlamaklı sesiyle,
Dedi: (Yazıklar olsun,
sizin halifenize!
Zira onun verdiği bir
kararın yüzünden,
Bir anne, bebeğini erken
kesmiş sütünden.)
Sonra emir buyurdu cümle
münadilere,
Ki, hemence şu emri
duyursunlar her yere:
(Her kimin oğlu veya
kızı olursa eğer,
Anında Halifeye,
etsinler bunu haber.
Her çocuk, bir deftere,
hemen kaydedilecek.
Ve ona, beytülmaldan,
nafaka verilecek.
Badema hiçbir kadın, bu
nafaka yüzünden,
Erkenden bebeğini,
kesmesinler sütünden.)
|
