|
02 - HAZRET-İ ÖMER
(Radıyallahü Anh)
Hz. Ebu Bekr’in
vasiyeti
Hazret-i Büreyde’den,
edilir ki rivayet:
O Server, bir gazadan,
zaferle etti avdet.
Vakta ki Medine’ye, sağ
salim döndüğünde,
Bir siyahi cariye, gelip
durdu önünde.
Dedi: (Ya Resulallah,
adamış idim ki ben,
Eğer sen, bu gazadan
döner isen salimen,
Avdet eylediğinde,
huzuruna geleyim.
Eğer izin verirsen, tef
çalıp söyliyeyim.)
O Server, cariyenin bu
arzusunu duydu,
(Eğer adadıysan çal,
yoksa çalma!)
buyurdu.
(Adamıştım) diyerek
cariye o Server'e,
Başladı huzurunda, tef
çalıp söylemeye.
Az sonra Ebu Bekr’in,
fark etti geldiğini.
Buna rağmen susmayıp,
çaldı yine tefini.
Biraz sonra oraya, Osman
ibni Affan da,
Geldi, fakat cariye
susmadı o zaman da.
Bir müddet geçince de,
geldi Hazret-i Ali.
Yine de cariyenin,
değişmedi o hali.
Lakin Hazret-i Ömer
gelir gelmez o yere,
Cariye, tef çalmayı
bıraktı birdenbire.
Tefinin üzerine, oturdu
hiç çalmadan.
Peygamber Efendimiz,
buyurdu ki o zaman:
(Ya Ömer, bil ki şeytan,
senden korkar bir nice.
Cariye, tef çalmayı
bıraktı sen gelince.)
Sa’d bin ebi Vakkas,
nakleder yine bir gün:
Hazır bulunuyorduk,
huzurunda Resul'ün.
Henüz örtünme emri
gelmemiş olduğundan,
Yanında, kadınlar da
olurdu bazı zaman.
Ona, islamiyet’ten sual
soruyorlardı.
Yanında, yüksek sesle
konuşup dururlardı.
O an Hazret-i Ömer,
kapıya geldi birden,
Ve müsade istedi, girmek
için Resul'den.
Ömer ibnil Hattab’ın
sesini işitince,
Kadınlar, o odayı terk
ettiler hemence.
Biraz sonra odaya, girdi
Hazret-i Ömer.
Tebessüm ediyordu, o
sırada Peygamber.
Buyurdu ki: (Ya Ömer,
şimdi kadınlar vardı.
Bana, islamiyet’ten sual
soruyorlardı.
Lakin senin sesini
işitince aniden,
Perdenin arkasına
kaçtılar hepsi hemen.)
Yine Hazret-i Sıddık, az
kala vefatına,
Osman ibni Affan’ı,
davet etti yanına.
Buyurdu ki: (Ya Osman,
yazdım ki bir vasıyet.
Ben ölünce, sen bunu,
Eshaba şöyle arz et:
Ben, Ömer bin Hattab’ı,
halife seçtim bizzat.
Benden sonra hepiniz,
ona edin itaat.)
Cümle Eshab-ı kiram,
bunu kabul ettiler.
Onu halife seçip, itaat
eylediler. |
