28 - CİRCİS ALEYHİSSELAM

Ticaretle uğraşırdı

İsa Nebi’den sonra gönderilen Peygamber.

Onun nübüvvetine inandı çok kimseler.

Ticaretle uğraşır, kazanırdı çok para.

Lakin kazandığını verirdi muhtaçlara.

Yaşadığı bölgeye, hakimdi putperestler.

Eziyet ederlerdi onlara bazı beyler.

Kurtulmak gayesiyle bu beylerin şerrinden,

Çıkmayı düşündüler bu Filistin şehrinden.

Kralın bulunduğu Musul vilayetine,

Gelip, dahil oldular onun maiyetine.

Lakin geldiklerinde, hayret edip şaştılar.

Zira o gün, çok garip şeyle karşılaştılar.

Kral, adamlarıyla bir meydana çıkmıştı.

Ve kenarda, büyükçe bir ateş yaktırmıştı.

Tapmakta oldukları putu da getirterek,

Secde ettiriyordu herkesi ona tek tek.

Karşı gelen olursa, ateşe atıyordu.

Secde eden, kendini bundan kurtarıyordu.

Circis aleyhisselam üzüldü buna gayet.

Ve hemen o kralı, islama etti davet.

Gidip dedi: (Ey melik, sana bir hak sözüm var.

İbadet edilmeye layık değil bu putlar.

Hiddet ve kızgınlığı bırak da bir tarafa,

Bu masum insanlara yapma eza ve cefa.

Sen dahi onlar gibi bir kulusun Allah’ın.

Büyüklenip, kendinde bir varlık görme sakın.

Mahlukatı yaratan, rızık veren hep Odur.

Ona iman edersen, bulursun ancak huzur.

O puttan fayda zarar gelmezken hiç kimseye,

Ne için zorluyorsun halkı ona secdeye?

Allah’a iman et de, o putu terket, bırak.

Çünkü yalnız Allah’tır ibadete müstehak.)

Melik, Circis Nebi’ye kızıp sordu: (Sen kimsin?

Bana sen, bu sözleri nasıl diyebilirsin?)

Buyurdu ki: (Ey melik, herşeye gücü yeten,

Allah’ın bir kulu ve Resulüyüm size ben.

O bizi halk eyledi toprak ile az su’dan.

Ölünce, yine toprak olacağız sonradan.

Adım dahi Circis’tir, Şam'da yerleşmiş idim.

Emniyet bulmak için yanınıza gelmiştim.

Fakat gelip görünce şu puta taptığını,

Söyledim bilmecburi yanlış iş yaptığını.

Ey melik, beni dinle, var iken cenab-ı Hak,

Bu put layık olur mu ibadete müstehak?)

Melik dedi: (Ey kişi, sen karışma bu işe.

Sen de secde etmezsen, atılırsın ateşe.

Bana tâbi olursan, kurtarırsın kendini.

Yoksa yanar gidersin, yap şimdi tercihini.

Madem tapınıyorsun sen hakiki mabuda,

Niçin hakim kılmıyor Rabbin seni bu yurda?)

Buyurdu: (Benim Rabbim, dilediğini yapar.

Benim, Allah indinde kıymetim, şerefim var.

Onun bana verdiği bu yakin ve imanın,

Yanında, hiçtir senin mülkün ve saltanatın.

Senin taptığın şu put, ne aciz ve zelildir.

Bu, ahmak olduğuna en büyük bir delildir.)

Melik kızıp dedi ki: (Kendine ettin yazık.

Sen, en büyük ölüme müstehak oldun artık.)