|
26 - İSA ALEYHİSSELAM
Zalim kralın
İman etmesi
İsa aleyhisselam devr-i
saadetinde,
Zalim, mağrur bir kral var
idi Nusaybin’de.
Cibril, İsa Nebi'ye bir
vahiy getirdi ki:
(İmana davet eyle o kibirli
meliki.)
O da, gelip dedi ki derhal
havarilere:
(İçinizden hanginiz gidip
de bu şehire,
Seslenir ki, Allah’ın
Peygamberi ve kulu,
Olan İsa Peygamber geliyor
size doğru.)
Yakub, Tevman ve Şem'un
adlı üç havari'ye,
Emredip İsa Nebi, gönderdi
o beldeye.
Önce Tevman girince, onu
yakaladılar.
Ve zalim hükümdarın yanına
çıkardılar.
El ve ayaklarını kestirip
zalim kral,
Gözlerine mil çekip,
hapsetti onu derhal.
Şem'un dahi gizlice giderek
o diyara,
Aklı ve zekasıyla yaklaştı
hükümdara.
Onlardan görünerek, sakladı
imanını.
Kazandı hükümdarın sonsuz
itimadını.
Hatta öyle sevdi ki Şem'unu
o hükümdar,
Ona danışmaksınız almazdı
tek bir karar.
Bir gün Şem'un, krala dedi
ki: (Hükümdarım!
Şu Tevman'ı çağırıp, bazı
şeyler soralım.)
Kral (Peki) deyince, huzura
geldi Tevman.
Şem'un dedi: (Ey kişi,
nedir senin iddian?)
Tanımıyormuş gibi Tevmanı
daha önce,
Sualler sordu ona, planı
gereğince.
Tevman cevap olarak, dedi
ki: (İsa Nebi,
Allah’ın Resulüdür diğer
Nebi’ler gibi.)
Sordu yine: (Ey kişi,
delilin nedir bunda?)
Dedi: (Her hastalığı iyi
eder anında.
Ayrıca, haber verir gizli
olan şeyleri.
Allah’ın izni ile diriltir
ölüleri.)
Şem'un dedi: (Ey melik, bu,
büyük iddiadır.
Zira böyle vasıflar, ancak
Nebi'de vardır.
Çağıralım o zatı, hakikat
böyle ise,
O zaman hiç şüphesiz
peygamberdir o kimse.
Biz dahi, seve seve ona
iman ederiz.
Değilse, bu kişinin
cezasını veririz.)
Kral makul görünce,
gönderdiler bir haber.
Nihayet yanlarına geldi İsa
Peygamber.
Tanımıyormuş gibi yaparak
Şem'un onu,
Dedi: (Size Peygamber
diyorlar, bu doğru mu?
Her türlü hastalığı iyi
eder diyorlar.
Şu Tevman'ı iyi et, herkes
görsün aşikâr.)
Tevman’ın kesik olan el ve
ayaklarına,
Elini sürer sürmez, tam
sıhhat geldi ona.
Sonra da, gözlerine sürer
sürmez elini,
Bir anda, görür hale
getirdi gözlerini.
Şem'un dedi: (Pekala, bir
de ölü diriltsen.
O zaman anlarız ki,
gerçekten Nebi’sin sen.)
İsa aleyhisselam, Nuh’un
evladı olan,
Sâm’a seslendiğinde, o
kalktı mezarından.
(İsa aleyhisselam
Peygamberdir) dedi ve,
Yine vefat ederek,
giriverdi kabire.
Kral bunu görünce, insafa
geldi birden.
Bütün maiyetiyle iman etti
gönülden.
|