16 - MUSA ALEYHİSSELAM

3 - MUSA NEBİ İLE KARUN

Malıyla böbürlendi

İblis’in teşvikiyle, Karun’un, günden güne,

Para kazanma hırsı, tam yerleşti gönlüne.

Kazandıkça, bu hırsı daha da artıyordu.

Artık bütün gücünü, bu yolda harcıyordu.

Musa aleyhisselam, daha önce de zaten,

Ona, kimya ilmini öğretmişti tamamen.

O, bu ilmini dahi, bu yolda harcadı hep.

Dünyalık toplamakla meşgul oldu ruz-ü şeb.

Görülmemiş hırs ile, hep mal kattı malına.

İnsanlara hizmeti getirmedi aklına.

Hakikaten çok büyük zengin oldu ilerde.

Öyle ki, zenginliği destan oldu dillerde.

Hatta günümüzde de, bu, bir darb-ı mesel’dir.

Zenginlik söylenince, hep Karun akla gelir.

Hazineler almazdı, servet ve mallarını.

Kırk katır taşıyordu sırf anahtarlarını.

Vakta ki, bu kadar çok zengin oldu o günde,

Gelip kibirlenirdi fakir halkın önünde.

Önceden edindiği iyi huy, güzel ahlak,

Kalmadı kendisinde, azıtıp şımararak.

Zulüm ve haksızlığa başladı sonra hatta.

Kendini kaf dağında görür oldu adeta.

Süslü elbiselerle, salınarak yürürdü.

Kibrinden, elbisesi yerlerde sürünürdü.

Binip altın eğerli, beyaz renkli atına,

Hep gösteriş yapardı, her gün o yer halkına.

Onu tatmin etmedi bu hareketleri de.

Küçük gördü sonunda, Musa Peygamberi de.

Onun duası ile zengin olmuştu fakat.

Şimdi dinlemiyordu, o etse de nasihat.

Hatta halk, etse idi ona biraz temayül,

Hasetten, buna bile edemezdi tahammül.

İtibar gösterdikçe Musa Peygambere halk,

Çekemez hale geldi hasetten kudurarak.

Musa Nebi, Allahın emriyle ileride,

Hibir yaptı kardeşi Harun Peygamberi de.

Hibirlik, kurban kesmek manasına gelirdi.

İtibarlı kimseler bunu yapabilirdi.

Bunu duyup, hasedi daha da arttı onun.

Gidip, Musa Nebi'ye şöyle dedi  bu Karun:

(Sende Peygamberlik var, Harun da oldu hibir.

Bende yok böyle şeyler, bu nasıl olabilir?)

Buyurdu ki: (Ey Karun, terk et bu düşünceyi.

Ben değil, Allah verdi ona bu vazifeyi.)

Karun dedi: (Ne belli, belki de öyle değil.

Bu babta istiyorum bir alamet, bir delil.)

Musa aleyhisselam buyurdu: (Öyle ise,

Her kişi, bastonunu getirip versin bize.

O bastonlar, mescitte dursunlar sabaha dek.

Bakalım ertesi gün, kiminki yeşerecek?

Sabah kimin bastonu verirse dal ve budak,

Bilin ki, hibirliğe, o kişiymiş müstehak.)

İsrail oğulları, verdiler bastonları.

Musa Nebi, mescide gidip dikti onları.

Sabaha gördüler ki, hep hayrette kalarak,

Sırf Harun Nebi’ninki vermişti dal ve budak.

Buyurdu ki: (Ey Karun, şimdi söyle, bu nedir?)

Dedi ki: (Bu, sihirden başka bir şey değildir.)