15 - ŞUAYB ALEYHİSSELAM

Toptan helak oldular

Şuayb Nebi, kavminden hiç de çekinmeyerek,

Buyurdu ki: (Bekleyin, size azab gelecek!)

Ve lakin o azgınlar, yine inanmadılar.

Küfür ve sapıklıkta ettiler inat, ısrar.

Hatta inananları yakalayıp tek be tek,

Derlerdi ki: (Siz ona itimat etmeyin pek.)

Başka memleketlerden gelenleri de yine,

Hemen çevirirlerdi, hep onun aleyhine.

Derlerdi ki: (Şuayb’a inanırsanız şayet,

Çok büyük zararlara uğrarsınız akıbet.)

Şuayb aleyhisselam, oldu buna muttali.

Onlara nasihatle beyan etti bu hali.

Buyurdu ki: (Ey kavmim, ne yapıp durursunuz?

İmana gelenlere mani mi olursunuz?

Bu, gayet yanlış iştir, sakın böyle etmeyin.

Önceki ümmetlerin halini fikreyleyin.

Onlar da yapmışlardı bozgunculuk, ihanet.

N’oldu akıbetleri, düşünün, alın ibret.

Eğer dediklerime inanmıyor iseniz,

Üstünüze gelecek azabı bekleyiniz.)

Kâfirler inad edip, inanmadılar yine.

Ona düşmanlıkları ulaştı son haddine.

Reisleri dedi ki tehditler savurarak:

(Ey Şuayb, söylüyoruz sana biz son olarak.

Ya kabul edersiniz bizim bu dinimizi,

Ya da, diyarımızdan çıkarırız biz sizi.)

O dahi buyurdu ki cevaben o reise:

(Biz asla dönemeyiz sizin milletinize.

Sizin dininiz mi var, siz şirk içindesiniz.

Biz haktan ayrılıp da, bâtıla döner miyiz?)

Şuayb aleyhisselam, kesince ümidini,

Talep etti Rabbinden kavminin helakini.

El kaldırıp dedi ki: (Bizim ile kavmimiz,

Arasında, artık sen hüküm ver ey Rabbimiz!)

Kırık ve mahzun kalple devam edip o daha,

Sonunda, kavmi için eyledi bir beddua.

Çünkü hep gece gündüz uğraşmasına rağmen,

Onlardan ümidini kesmiş idi tamamen.

O inatçı kâfirler, azıtıp günden güne,

Büyük düşman oldular Hakk'ın bu Resulü’ne.

Hem Şuayb Peygamberi, hem de ona inanan,

Mü’minleri katl için, kurdular gizli plan.

Tam dökeceklerdi ki bunu fiiliyata,

Bir müthiş azap ile, yok oldular adeta.

Hazret-i Cebrail’in çok kuvvetli bir sesi,

Sebebiyle, bir anda helak oldu cümlesi.

O kuvvetli sayha ve zelzeleyle, cümle halk,

Yüzleri üzerine düşerek oldu helak.

Şuayb aleyhisselam, iman edenler ile,

Azaptan müteessir olmadılar az bile.

Onlar, imanlarının mükafatı olarak,

Erdiler saadete azaptan kurtularak.