ŞİİRLERLE MENKIBELER

PEYGAMBERLER

 

1.Cild

  Kitap       Web

2.Cild

 

Peygamber (Aleyhisselâm) Efendimizin Hayatı

 

03 -

Peygamberler

04 -

Dört Büyük Halife

 

 

05 -

Eshâb-ı Kiram

06 -

Büyük İmâmlar

 

 

07 -

Anadolu Evliyâları

08 -

Buhârâ Evliyâları

 

 

09 -

Horasan Evliyâları

10 -

Rehber İnsanlar

 

11 -

Güzel Nasihatlar

12 -

İmân ve Namaz

14 - EYÜP ALEYHİSSELAM

Önce çok zengin İdi

 

Eyüp aleyhisselam, beni İsrail için,

Gönderdiği büyük bir Nebi'dir Rabbimizin.

 

Çağırdı insanları Allah’ın birliğine.

Yedi kişi inandı kavminden kendisine.

 

Çok malı mülkü ile, var idi on evladı.

Hak teâlâ, onların hepsini geri aldı.

 

Hep hastalık içinde sürdüyse de bir hayat,

Hiç şikayet etmeyip, sabretti yine fakat.

 

Yeniden sıhhat bulup, yaşadı yüzkırk sene.

Daha çok mal ve evlat verildi kendisine.

 

Güzel huylu ve cömert, merhametli idi pek.

Yardımda bulunurdu muhtaçlara, severek.

 

Malına, evladına geldiyse de çok ziyan,

Yine geri durmadı ibadetten o bir an.

 

Hastalıktan, yıllarca oldu da mutazarrır,

Takdire razı olup, gösterdi yine sabır.

 

Hem öyle bir sabır ki, makbuldü Hak indinde.

Bir darb-ı mesel oldu, insanlık tarihinde.

 

Onun güzel huyu ve sabrını, cenab-ı Hak,

Kur'an-ı keriminde methetti net olarak.

 

Buyurdu ki: (Biz ona, belalar verdik, ama,

Bunların herbirine o sabretti daima.

 

O, ne güzel bir kuldu, hakikaten onu biz,

Yüzünü, hep Allah’a dönmüş bulduk şüphesiz.)

 

O, nesep yönünden de çok asildi devrinde.

Beşinci torunuydu İshak Peygamber’in de.

 

Dedesi İshak Nebi, dua ettiği için,

Onun bereketiyle olmuştu hayli zengin.

 

Sürü sürü hayvanlar, bağlar ile bahçeler.

Vardı haddi hesabı bilinmeyen akçeler.

 

Yalnız çiftliklerinde, ücret ile çalışan,

Binlerce insan vardı işçi, memur, bahçıvan, 

 

Velhasıl en zengini, o idi zamanının.

Hesabı bilinmezdi servet-ü sâmânı’nın.

 

O kadar fazla iken malı, mülkü, serveti.

Hiç yok idi kalbinde onlara muhabbeti.

 

O, kendini tamamen vermiş idi Rabbi’ne.

İbadet ediyordu gece gün Sahibi’ne.

 

Servetinin çokluğu, onu, Allah yolundan,

Ve Ona ibadetten alıkoymadı bir an.

 

Hak teâlâ Cibril'i gönderip kendisine,

Onu peygamber yaptı o yer ahalisine.

 

Allah’ın birliğine eyledi halkı davet.

Bu uğurda uğraşıp, çekti çok dert ve zahmet.

 

Sonra malı, evladı ve bedeniyle de hem,

İmtihan edilerek, çekti çok gam ve elem.

 

Pek çok sıkıntılara göğüs gerdi be gayet.

Yine de hiç birinden eylemedi şikayet.

 

Düşünüp hep bunların imtihan olduğunu,

Bırakmadı bir lahza Rabbine kulluğunu.

 

Bilhassa sabrı ile ve başka huylariyle,

Sonraki insanlara örnek oldu haliyle.

 

Ona gelen bela ve musibetlere de hep,

Rahmetten uzaklaşmış şeytandı asıl sebep.

Bir Önceki Sayfaya GiderBu Kitabın Ana Sayfasına GiderBir Sonraki Sayfaya Gider

Abdüllatif Uyan