ŞİİRLERLE MENKIBELER

PEYGAMBERLER

 

1.Cild

  Kitap       Web

2.Cild

 

Peygamber (Aleyhisselâm) Efendimizin Hayatı

03 -

Peygamberler

04 -

Dört Büyük Halife

 

05 -

Eshâb-ı Kiram

06 -

Büyük İmâmlar

 

 

07 -

Anadolu Evliyâları

08 -

Buhârâ Evliyâları

 

 

09 -

Horasan Evliyâları

10 -

Rehber İnsanlar

 

11 -

Güzel Nasihatlar

12 -

İmân ve Namaz

13 - YUSUF ALEYHİSSELAM

Hangisi haklı?

 

Zeliha ne kadar çok uğraştıysa da, fakat,

Göremedi hiç ondan bir ilgi ve iltifat.

 

Murad almak isterdi, Hakkın bu Nebi’sinden.

Lakin göremeyince bir ilgi kendisinden,

 

Sonunda, kapıları kapatarak bir anlık,

Dedi ki: (Yanıma gel, itiraz etme artık!)

 

Bu durum karşısında, Yusuf aleyhisselam,

Allahü teâlâya sığınıp iyice tam,

 

Buyurdu ki: (Ben ona, edemem hiç ihanet.

Rabbim, ikimizi de görmektedir nihayet.

 

O günahı yapmaktan, sığınırım Allaha.

Nefsine zulmedenler eremez hiç felaha.)

 

O, böyle söyleyerek kapıya koştu birden.

Maksadı, kurtulmaktı Zeliha'nın elinden.

 

Kapıya yaklaşıp da, çıkmadan henüz daha,

Arkasından, sür'atle koşup geldi Zeliha.

 

Yusuf aleyhisselam, tam çıkarken kapıdan,

Yetişip, gömleğine yapıştı arkasından.

 

Sonra, kendine doğru çekince onu geri,

Mübarek gömleğinin yırtıldı arka yeri.

 

Mücadele sonunda, kurtulup Zeliha'dan,

Sür'atle dışarıya kaçıverdi oradan.

 

O sırada Zeliha, değildi kendisinde.

Yani o an değildi iradesi elinde.

 

Ona olan şiddetli sevginin ateşinden,

O da evden çıkarak, koşuverdi peşinden.

 

Peşpeşe koşarlarken onlar bu halleriyle,

Birden karşılaştılar Zeliha'nın beyiyle.

 

Zeliha, görür görmez birden kendi beyini,

Müdafaya başladı o anda kendisini.

 

Yani töhmet altından kurtulabilmek için,

Durdu ve kocasına bir sual sordu ilkin.

 

Dedi ki: (Kast ederse biri senin ehline,

Bu suçu işliyenin, kanunda cezası ne?)

 

Böyle sordu ise de Zeliha ona birden,

Korktu sonra, beyinin onu öldürtmesinden.

 

Bunu hiç istemeyip, değiştirdi lafını.

Dedi ki: (Hapsederek ver onun cezasını.)

 

Bu sefer Yusuf Nebi, kaldı töhmet altında.

Hakikati söylemek zorunda kaldı o da.

 

Dedi: (Murad almayı istemişti o benden.

Ben bunu reddederek, dışarı kaçtım hemen.)

 

Onların bu haline, Aziz de şaşırmıştı.

Ve bu konuşmalardan bir şey anlamamıştı.

 

Tereddütte kaldı ki ikisi arasında:

Acaba haklı olan kim idi davasında?

 

Bunun için, bir hakim çağırıp sordu hemen.

Dedi ki: (Bu hususta kim haklıdır esasen?)

 

O dedi ki: (Ey Aziz, kolayı var bu işin.

Nereden yırtılmıştır gömleği o kişinin?

 

Önünden yırtılmışsa, Zeliha doğru söyler.

Yırtık arkada ise, genç haklıdır bu sefer.)

 

Gömleğe baktılar ki, yırtılmış arkasından.

Dedi ki: (Öyle ise, Yusuf'tur haklı olan.)

Bir Önceki Sayfaya GiderBu Kitabın Ana Sayfasına GiderBir Sonraki Sayfaya Gider

Abdüllatif Uyan