10 - İSMAİL ALEYHİSSELAM

Eşiği değiştirsin

Zemzemi yer altından çıkarınca Cebrail,

Kana kana içtiler Hâcer ile İsmail.

Onlar tek başlarına sürerken orda hayat,

Geldi bir gün o yere, Yemen'den bir cemaat.

Cürhüm kabilesine mensubtu bu kişiler.

Hâcer'den izin alıp, oraya yerleştiler.

İsmail, Cürhümiler içinde büyüyerek,

Üstün halleri ile, onlara oldu örnek.

Sonra o kabileden evlendi bir kız ile.

Geçinip giderlerdi zemzem ve av etiyle.

Halilullah, bir zaman oğlunu görmek için,

Geldiyse de, İsmail evinde yoktu o gün.

Sorunca hanımından (Nereye gitti?) diye,

Dedi ki: (Ava gitti, maişet edinmeye.)

Yine sual eyledi: (Nasıldır geçiminiz?)

Dedi ki: (Gayet fena, sıkıntı içindeyiz.)

Buyurdu: (Efendine selam söyle ve de ki:

Acilen değiştirsin kapının eşiğini.)

İsmail avdan eve avdet eylediğinde,

Hissetti babasının kokusunu evinde.

Hanımına sordu ki: (Kim geldi bize bu gün?)

Dedi ki: (Yaşlı bir zat gelmişti, sen yok idin.

Bana, geçimimizden sordu hem o ihtiyar.

Dedim: Sıkıntıdayız, geçimimiz hayli dar.

Giderken, senin için yaptı şu tembihini:

Söyle de, değiştirsin kapının eşiğini.)

Buyurdu: (O, babamdır, eşik de sensin elbet.

Sen, babanın evine edebilirsin avdet.)

O hanımı boşayıp, evlendi başkasıyla.

Yine geldi babası, ziyaret maksadıyla.

Lakin yine İsmail evde yoktu o anda.

Nereye gittiğini sordu o hanımdan da.

O, çok saygı ve hürmet gösterip kendisine,

Dedi: (Gitti efendim maişet teminine.)

Halilullah sordu ki: (Nasıldır geçiminiz?)

Dedi: (Elhamdülillah, bollukla geçiniriz.)

Buyurdu ki: (Bollukla geçiniriz dersiniz,

Peki, evde ne yiyip ve neler içersiniz?)

O, yine gayet rahat söyledi ki ona hem:

(Yemeğimiz av eti, suyumuz tatlı zemzem.)

Halilullah, Rabbinden niyaz etti ki şunu:

(Mübarek kıl bunların etleriyle suyunu.)

Ve tembih eyledi ki: (Akşam söyle eşine.

İyi mukayyet olsun kapının eşiğine.)

Ne zaman ki İsmail, eve geldi av sonu.

Hissetti babasının yine hoş kokusunu.

Hanımına sordu ki: (Kim geldi bugün bize?)

Dedi: (Nur yüzlü bir zat geldi ki evimize,

Çok asil, pek şerefli bir kişiydi bu gelen.

Geçiminiz nasıldır? diye sordu o benden.

Dedim: Elhamdülillah, bollukla geçiniriz.

Biz her gün av eti yer, tatlı zemzem içeriz.

Sana selam söyleyip, dedi: Söyle beyine.

Çok iyi sahip olsun kapının eşiğine.)

Buyurdu: (O, babamdır, eşik de sensin bizzat.

Seni hoş tutmam için, bana etmiş nasihat.)