08 - İBRAHİM ALEYHİSSELAM

Babası Târuh idi

İbrahim Halilullah, ülül'azm peygamberdir.

Ve Keldani kavmine gönderilen Nebidir.

Resulullah'tan sonra, bilcümle peygamberler,

Ve insanlar içinde, odur üstün, muteber.

Hak teâlâ, On suhuf gönderdi kendisine.

İmana davet etti, kavmini nice sene.

Allah, ona halilim, yani dostum buyurdu.

Böylece Halilullah ismine mazhar oldu.

Sülalesinden, pek çok peygamber geldiğinden,

“Peygamberler babası“ denilir ayriyeten.

Babası, Târuh adlı bir mü'min idi, fakat,

O dünyaya gelmeden, bu kişi etti vefat.

Temiz bir mü'mindi hem, validesi Emile.

İbrahim'e, Târuh'tan kalmış idi hamile.

Âzer diye kardeşi vardı ki bu Târuh’un, 

O ölünce, bununla evlenmişti bu hatun.

Yani Âzer, Halil'in, değildi öz babası.

Hem amcası olurdu, hem de üvey babası.

Lakin o, iman ile olamadı müşerref.

Yıldızlara, putlara tapıyordu malesef.

Kralları Nemrut da, putlara tapıyordu.

Kavmini de, zor ile puta taptırıyordu.

Daha sonra aldanıp, şeytan vesvesesine,

Kaptırdı kendisini, İlahlık hevesine.

Kendi heykellerini yaptırarak bu defa,

Sonra da, bu putları gönderdi her tarafa.

Rablerini büsbütün unutan o insanlar,

Yıldızlara, putlara ve Nemrud'a taptılar.

Onlar bu azgınlıkta tanımadan had, hudut,

Yaşarlarken, bir gece, bir rüya gördü Nemrut.

Şöyle ki, otururken, tahtında, birden bire,

Biri, onu tahtından kaldırıp vurdu yere.

Korku ile uyanıp, çağırdı kâhinleri.

Ve onlara sordu ki: (Nedir bunun tabiri?)

Dediler ki: (Ey Nemrut, yakında bir Peygamber,

Çıkar ve insanları hak yola davet eder.

Senin bu mülkünü de, yıkar o, temelinden.

Sen, bunun tedbirini almalısın şimdiden.)

Lakin o, kibirlenip, gücüne güvenerek,

Fazla önemsemedi, bu iş kolay diyerek.

Ve hemen emretti ki: (Bu günden itibaren,

Kimse, çocuk sahibi olmıyacak kat'iyyen.

Ayrı, uzak duracak hanımından her erkek.

Doğan erkek çocuklar, derhal öldürülecek.)

Memurlar tayin etti, bu işi takib için.

Hatta on aileye, bir memur etti tayin.

Ve bütün erkekleri, sürdü şehir dışına.

Nöbetçiler diktirdi, sınır kapılarına.

Böylelikle, o şehrin sınırları içinde,

Hiç erkek kalmamıştı, kadınlar haricinde.

Korumak gayesiyle, Nemrut saltanatını,

Yüzbin masum yavrunun, döktürmüştü kanını.

Hazret-i İbrahim'in, validesi Emile,

O zaman hamileydi, Allah dostu Halile.

Lakin doğumdan önce, Târuh vefat etmişti.

Emile hatun dahi, Âzerle evlenmişti.