06 - SALİH ALEYHİSSELAM

Kayadan deve çıktı

Semudlular dedi ki: (Ey Salih, şu kayadan,

Bir deve çıkarırsan, ederiz sana iman.

Ama o, kızıl tüylü ve hem de gebe olsun.

Ayrıca o kayadan, çıkar çıkmaz doğursun.

Yavrusunun rengi de, benzesin ona aynen.

Sütünü fakir içse, zengin olsun o hemen.)

Onların tek gayesi, bunu yapamasın da,

Utanıp mahcub olsun kavminin arasında.

Zira bu, olmıyacak bir şeydi onlar için.

İhtimal vermediler, olmasına bu işin.

Salih Peygamber ise, güvenerek Rabbine,

Bunu kabul etti ve buyurdu ki kavmine;

(Yerine gelir ise, peki bu isteğiniz,

Benim nübüvvetime, iman eder misiniz?)

Onlar, cevap olarak, hiç tereddüt etmeden,

Dediler ki: (Elbette, inanacağız hemen.)

O zaman Salih Nebi, (Peki) dedi kavmine.

Namaz kılıp, dua ve niyaz etti Rabbine.

Semud halkı, merakla kayaya bakıyordu.

O esnada kayada, bir kımıldama oldu.

Büyümeye başladı giderek o kayalık.

Sonra, “Gebe bir deve” şeklini aldı artık.

Ve bir takım sancılı sesler peyda oldu ve,

Koca kaya, ortadan çatladı birden bire.

Herkes dehşet içinde kalmış idi ki, birden,

Kızıl tüylü bir deve çıkıverdi içinden.

(La ilahe illallah, Salihun Nebiyyullah.

Hamd ederim ki beni, mucize kıldı Allah.)

Bunları, fasih dille söyleyince o deve,

Reis Cenda, kendini, tahtından attı yere.

Gelip, Salih Nebi’nin öpüverdi alnından.

Sonra Semud kavmine, nida etti ardından.

Dedi: (Ey Semudlular, bu kadar körlük yeter.

Bu mucizeyi, ancak, gösterir bir peygamber.

Ben iman ediyorum o hakiki Allah'a.

Bundan başka delile, lüzum yok artık daha.)

Onun ile yüz kişi daha iman ettiler.

Ve lakin çoğunluğu, inkârda direttiler.

Reis Cenda, oradan, evine döndü hemen.

Ne kadar putu varsa, kırıp attı tamamen.

Üstüne, sert keçeden bir elbise giydi ve,

Dağıttı neyi varsa, imanlı fakirlere.

Sonra çıktı evinden, kavmine vardı bizzat.

O gafil insanlara, verdi öğüt nasihat.

Dedi: (Ey Semud kavmi, siz de iman ediniz!

Siz dahi o devenin dediğini deyiniz.)

Onlar kızıp dedi ki o zaman kendisine;

(Ne çabuk da aldandın, Salih'in bu sihrine?)

Kötü sözler söyleyip, ettiler çok hakaret.

Onların bu haline, üzülüp o da gayet,

Dedi: (İtibarımı, ne çabuk unuttunuz.

Siz iman etmemekle, kötü bir yol tuttunuz.

Biliniz ki azabı, çok çetindir Allah'ın.

Bunu, öldüğünüzde göreceksiniz yarın.)