ŞİİRLERLE MENKIBELER

PEYGAMBERLER

 

1.Cild

  Kitap       Web

2.Cild

 

Peygamber (Aleyhisselâm) Efendimizin Hayatı

 

03 -

Peygamberler

04 -

Dört Büyük Halife

 

 

05 -

Eshâb-ı Kiram

06 -

Büyük İmâmlar

 

 

07 -

Anadolu Evliyâları

08 -

Buhârâ Evliyâları

 

 

09 -

Horasan Evliyâları

10 -

Rehber İnsanlar

 

11 -

Güzel Nasihatlar

12 -

İmân ve Namaz

06 - SALİH ALEYHİSSELAM

Alem nura boğuldu

 

Ad kavmi, izin alıp birgün reislerinden,

Bir kayayı oymaya başladı hepsi birden.

 

Ona şekil verdiler, ince ince oyarak.

İki göz, ağız burun, boyun, göğüs ve ayak.

 

Böylece o kayadan, büyük bir put yaptılar.

Her yerini, altın ve gümüşle kapladılar.

 

Altından bir taç yapıp, geçirdiler başına.

Sonra secde ettiler, geçerek karşısına.

 

Reisleri Cenda da, bunu haber alarak,

Gelip secde eyledi, yerlere kapanarak.

 

Sonra onun yanına, başka putlar yaptılar.

Ve o cansız şeylere, tanrı diye taptılar.

 

Putperest olmuşlardı Semud kavmi böylece.

Küfür ve dalalette, yıllar geçti öylece.

 

Hayvanları çoğalıp, doldu dağlar, yamaçlar.

Bir yılda, iki defa meyve verdi ağaçlar.

 

Gark oldular tamamen, dünya nimetlerine.

Şımardılar, azdılar bu yüzden günden güne.

 

Onlar, bu nimetleri, putlarından bilerek,

Küfür karanlığına saplandılar giderek.

 

Yayıldı her tarafa zulüm, fesat, haksızlık.

Hatta hüner sayıldı zina ve ahlaksızlık.

 

Küfrün kara zulmeti, çökmüşken onlara tam,

Teşrif etti dünyaya, Salih aleyhisselam.

 

Babası, Ubeyd adlı bir zat idi ki, yine,

Bir gece, rüyasında dendi ki kendisine:

 

(Ey Ubeyd, hak gelince, elbette batıl gider.

Pek yakında, neslinden gelir Salih peygamber.

 

Onu, Semud kavmine gönderir Hak teâlâ.

Onları, batıl yoldan, çağırır doğru yola.)

 

Bir başka gün, geçerken puthanenin önünden,

Birdenbire şöyle bir ses duydu puthaneden:

 

(Ey Ubeyd, nesebinde, bir kimse var ki senin,

Peygamberlik verecek, ona Rabbil alemin.)

 

O esnada, Ubeyd'in alnındaki nur ile,

Aydınlığa boğuldu yeryüzü tamamiyle.

 

Ve gayet şiddetli bir rüzgar esti peşinden.

Devrildi bütün putlar, o yelin şiddetinden.

 

O en büyük put dahi, yüzüstü düştü yere.

Başındaki altın taç, yuvarlandı yerlere.

 

Bu garip hadiseler, ederken böyle devam,

Dünyaya teşrif etti Salih aleyhisselam.

 

Muharrem ayında ve Cuma gecesi doğdu.

Onun doğumu ile, alem nura boğuldu.

 

Nida etti melekler, kara ve denizlerde.

Onun doğum haberi, müjdelendi her yerde.

 

Rahmet melekleri de, yeryüzüne indiler.

Ağaçlar, şükür için hep secde eylediler.

 

İnsanlar haber alıp, geldiler puthaneye.

Baktılar, bütün putlar, devrilmiş hep yerlere.

 

Büyük putu kaldırıp, dediler: (Nedir bu hal?)

Şeytan, putun içine acele girdi derhal.

 

Dedi: (Ey Semud kavmi, biri doğdu bu gece.

Sizi, Hud'un dinine çağırır büyüyünce.)

Bir Önceki Sayfaya GiderBu Kitabın Ana Sayfasına GiderBir Sonraki Sayfaya Gider

Abdüllatif Uyan