01 - ÂDEM ALEYHİSSELAM

Topraktan yaratıldı

Yeryüzünde İlk insan ve hem de İlk Nebi’dir.

Ülül'azm peygamber ve Resullerin ilkidir.

Hiç bir şey yaratmadan alemde Hak teâlâ,

Habibinin nurunu halk eyledi evvela.

Ve hadis-i kudside, verdi ki şöyle haber:

(Hiç bir şey yaratmazdım, sen olmasaydın eğer.)

Âdem aleyhisselam yaratılmadan önce,

Yeryüzünde cinniler yaşıyordu sadece.

Sonra, aralarında çıkınca kin ve haset,

Kavga, cidal yaptılar, kan döküldü nihayet.

Hak teâlâ o zaman, gökteki meleklerden,

Müteşekkil bir ordu gönderdi yer'e hemen.

Onların başına da, İblis’i kıldı serdar.

Zira henüz Allah’a olmamıştı isyankâr.

Adı, Azazil olup, hepsinden alim idi.

O ordunun başında, göklerden yere indi.

Cinleri, yeryüzünden adalara, dağlara,

Sürerek, kendileri yerleşti oralara.

Böylece meleklerin bir kısmı, yeryüzüne,

Yerleşip, emirleri Azazil oldu yine.

Hem göklerin, hem yerin oldu idarecisi.

Cennet hazinesinin, hem o idi bekçisi.

O, bazan yeryüzünde, bazı kere göklerde,

İbadet ediyordu istediği her yerde.

Kırk bin sene yapmıştı, Cennetlerde bekçilik.

Yaptı seksen bin yıl da, meleklere emirlik.

Onlara, otuz bin yıl, yaptı vâz-ü nasihat.

Arş-ı âlâ altında, on bin yıl yaptı taat.

Allah, Âdem Nebi’yi yaratmak dileyince,

Ve bundan, melekleri haberdar eyleyince,

Dediler ki: (Ya Rabbi, sana hamd ediyoruz.

Ve seni tesbih edip, her an zikrediyoruz.

Yerde fesat çıkarıp ve kan dökecek olan,

Kimseleri, ne için yaratacaksın el'an?)

Hak teâlâ buyurdu: (Ey benim meleklerim!

Sizin bilmediğiniz şeyleri ben bilirim.

Siz, yalnız bakarsınız onların işlerine.

Bense, nazar ederim kalb ve niyetlerine.

Siz, masum olsanız da günahtan her ne kadar,

Onlar, günah işleyip, sonra pişman olurlar.

Sizin bu halinizi sevsem dahi bir nice,

Affı da çok severim kulum tövbe edince.

Bana yaklaşanlara, daha çok yaklaşırım.

Benden uzaklaşanı, bana yaklaştırırım.

Ben, zelil olanları, ederim tekrar aziz.

Benim bildiklerimi, bilmezsiniz ama siz.)

Gerçi bunu sormakta, meleklerin niyeti,

Sadece öğrenmekti o işteki hikmeti.

Yine de, (Bu suali, niçin sorduk?) diyerek,

İstiğfar eylediler, O'na boyun bükerek.

Dediler ki: (Ya Rabbi, seni tenzih ederiz.

Senin öğrettiğinden gayri şey bilmeyiz biz.

Ey Rabbimiz, muhakkak, sen her şeyi bilensin.

Ve her bir yaptığının, hikmeti vardır senin.)

Melekler, aczlerini böyle edip itiraf,

Kürsi'yi, yedi sene, ettiler her gün tavaf.