ŞİİRLERLE MENKIBELER

PEYGAMBER EFENDİMİZİN HAYATI - 2

 

1.Cild

  Kitap       Web

2.Cild

 

Peygamber (Aleyhisselâm) Efendimizin Hayatı

 

03 -

Peygamberler

04 -

Dört Büyük Halife

 

 

05 -

Eshâb-ı Kiram

06 -

Büyük İmâmlar

 

 

07 -

Anadolu Evliyâları

08 -

Buhârâ Evliyâları

 

 

09 -

Horasan Evliyâları

10 -

Rehber İnsanlar

 

11 -

Güzel Nasihatlar

12 -

İmân ve Namaz

35 - MUCİZELERİ

Dirilen kuzu

 

Resulullah, Eshapla bir evde otururken,

Bir ara, yemeklerden açıldı bahis birden.

 

Sevilen yemekleri sayarken birer birer,

Hepsi, (Et yemeğini seviyoruz) dediler.

 

O zaman buyurdu ki Peygamber Efendimiz:

(Et yemeği yemedik şu tarihten beri biz.)

 

Bir sahabi dedi ki: (İzin verin, gideyim.

Evde bir et yemeği pişirip getireyim.)

 

Kalkıp gitti evine Resul izin verince.

Bir kuzusu vardı ki, kesti onu hemence.

 

Ve kendi eli ile kızartıp, yaptı kebap.

Resulün huzuruna alıp geldi derakap.

 

O Server buyurdu ki o zaman Sahabeye:

(Mescitte her kim varsa, çağırın bu yemeğe.)

 

Bu davet üzerine, bir kısım sahabiler,

Gelip, Resulullahla o kebaptan yediler.

 

O Server buyurdu ki Eshaba o arada:

(Kemikleri atmayın, biriktirin kenarda.)

 

Nihayet bitirince hepsi yemeklerini,

Kaldırdı Resulullah mübarek ellerini.

 

Sonra, o kemiklerin üzerine koyarak,

Buyurdu ki: (Allah’ın izniyle dirilip kalk!)

 

O anda kuzu hemen dirilip kalktı yine.

Koşarak gidiverdi sahibinin evine.

 

Ev halkı onu görüp, dediler ki: (Bu kuzu,

Sabah kestiğimize çok benziyor doğrusu.)

 

Ebu Kuhafe dahi, der ki: (Ben küçük idim.

Babam vefat edince, ben birden kaldım yetim.

 

Annem ile birlikte kalırdık dayımlarda.

Ben de, koyunlarını güdüyordum dağlarda.

 

Şereflenmemişlerdi imanla henüz onlar.

Biz de, islamiyet’ten hiç değildik haberdar.

 

Ben koyun otlatırken, Eshaptan biri bir gün,

Beni alıp götürdü sohbetine Resulün.

 

Öyle duygulandım ki Onun o sohbetiyle,

Gitmeden yapamazdım sohbete bir gün bile.

 

Fakat dayım ve yengem, razı değildi bundan.

Dediler: (Gitme Ona, çıkarır seni yoldan.)

 

Koyunların başında ben olmayınca gündüz,

Akşamları koyunlar, dönerdi eve sütsüz.

 

Dayım vakıf olunca en nihayet bu işe,

Dedi: (Gitmeyeceksin sen artık o kişiye.)

 

Ben hemen bu hususu Resule eyledim arz.

Buyurdu: (Koyunları önüme getir biraz.)

 

Getirdim, bereketle dua etti onlara.

Koyunların sütleri, pek çoğaldı o ara.

 

Sebebini sorunca bana yengem ve dayım,

İşin hakikatini onlara da anlattım.

 

Dediler ki: (O zatın sohbetine devam et.

Ondan, sana sadece gelir hayır, bereket.)

 

Ve hatta yengem ile birlikte aynı günde

Gidip iman ettiler Peygamberin önünde.

Bir Önceki Sayfaya GiderBu Kitabın Ana Sayfasına GiderBir Sonraki Sayfaya Gider

Abdüllatif Uyan