ŞİİRLERLE MENKIBELER

PEYGAMBER EFENDİMİZİN HAYATI - 2

 

1.Cild

  Kitap       Web

2.Cild

 

Peygamber (Aleyhisselâm) Efendimizin Hayatı

 

03 -

Peygamberler

04 -

Dört Büyük Halife

 

 

05 -

Eshâb-ı Kiram

06 -

Büyük İmâmlar

 

 

07 -

Anadolu Evliyâları

08 -

Buhârâ Evliyâları

 

 

09 -

Horasan Evliyâları

10 -

Rehber İnsanlar

 

11 -

Güzel Nasihatlar

12 -

İmân ve Namaz

35 - MUCİZELERİ

Kurdun endişesi

 

Peygamber Efendimiz, bir defin esnasında,

Hazır bulunuyordu Baki kabristanında.

 

O sırada, uzaktan bir kurt geldi koşarak.

Korkuya kapıldılar Eshap telaşlanarak.

 

Lakin Resulullahın, bu hadise anında,

Değişiklik olmadı sükun ve vakarında.

 

Ve hatta Eshabına buyurdu ki o zaman:

(Korkmayın, elçiliğe gelir bize o hayvan.)

 

Hakikaten kurt gelip, edep ile yaklaştı.

Ve Peygamberimize derdini şöyle açtı:

 

Dedi: (Ya Resulallah, bu gün vahşi hayvanlar,

Medine haricinde bir yerde toplandılar.

 

Ve beni, elçiliğe gönderdiler ki size,

Emir buyurasınız kendi ümmetinize.

 

Ki, bize rızk için, bir şey tayin etsinler.

Vahşi hayvanlar dahi, onlarla yetinsinler.

 

Biz, o tayin olunan hayvanları yiyelim.

Daha başkalarına, artık göz dikmeyelim.)

 

Peygamber Efendimiz, (Ne diyorsunuz?) diye,

Baktılar oradaki mevcut sahabilere.

 

Teslimiyet içinde, onlar sükut ettiler.

Bu hususta bir fikir beyan eylemediler.

 

Lakin Peygamberimiz, onlara bakıp tekrar,

(Sizler de fikrinizi söyleyin) buyurdular.

 

O zaman bir tanesi, fikrini eyledi arz.

Dedi: (Ya Resulallah, zekat, bize oldu farz.

 

Biz ancak, zekat için hayvan verebiliriz.

Bir hayvan da onlara vermeye yok gücümüz.)

 

Resulullah o zaman, kurda dönüp yüzünü,

Buyurdu ki: (Duydun mu Eshabımın sözünü?)

 

Kurt şöyle arz etti ki: (Ama, beni hayvanlar,

Eshabına değil de, zatına yolladılar.)

 

O zaman buyurdu ki: (Diyorum ben de öyle.

Daha başka arzunuz var ise, onu söyle.)

 

Kurt şöyle arz etti ki: (Bir arzumuz daha var.

Şunu demek ister ki size vahşi hayvanlar:

 

Biz her gün, bir hayvanı parçalar, onu yeriz.

İnsanların hoşuna gitmez bu fiilimiz.

 

Bunun için, senin ve Eshabının, bizlere,

Beddua etmesinden korkudayız bu kere.)

 

O merhamet deryası, Peygamber Efendimiz,

Buyurdu ki: (Korkmayın ve müsterih olun siz.

 

Çünkü size ulaşan günlük nasibinizden,

Ötürü, bir beddua erişmez size bizden.)

 

Kurt bunu işitince, dedi: (Elhamdülillah!

Sizin bedduanızdan korudu bizi Allah.

 

Eğer bedduanıza olsa idik müstehak,

Bütün vahşi hayvanlar, olurduk cümle helak.)

 

Müsade isteyerek sonra Resulullahtan,

Ayrılıp, sevinç ile uzaklaştı oradan.

Bir Önceki Sayfaya GiderBu Kitabın Ana Sayfasına GiderBir Sonraki Sayfaya Gider

Abdüllatif Uyan