ŞİİRLERLE MENKIBELER

PEYGAMBER EFENDİMİZİN HAYATI - 2

 

1.Cild

  Kitap       Web

2.Cild

 

Peygamber (Aleyhisselâm) Efendimizin Hayatı

 

03 -

Peygamberler

04 -

Dört Büyük Halife

 

 

05 -

Eshâb-ı Kiram

06 -

Büyük İmâmlar

 

 

07 -

Anadolu Evliyâları

08 -

Buhârâ Evliyâları

 

 

09 -

Horasan Evliyâları

10 -

Rehber İnsanlar

 

11 -

Güzel Nasihatlar

12 -

İmân ve Namaz

35 - MUCİZELERİ

Bir tabak yemek

 

Resule Peygamberlik ilk tebliğ edilince,

İnsanları islama çağırırdı gizlice.

 

Lakin tek tük, nadiren inanan oluyordu.

Üç yılda iman eden, sadece otuz oldu.

 

Bir müddet sonra ise, gelmişti ki bir âyet,

Mealen, (Akrabanı islama eyle davet.)

 

O Server, yapmak için Rabbinin bu emrini,

Yakın akrabasının çağırdı herbirini.

 

Onlar, Ebu Talib’in geldiğinde evine,

Sadece bir kap yemek getirdi önlerine.

 

Besmele söyleyerek önce yedi kendisi.

Ve (Buyurun!) deyince, başladı sonra hepsi.

 

Yemek bir kişilikti, onlar kırk kişiydi tam.

Hepsi yiyip doydular, eksilmedi hiç taam.

 

Onlar, bu mucizeyi gördüler birer birer.

Yine de iman ile şereflenemediler.

 

Ebu Hüreyre dahi, anlatır ki: (Bir harpte,

Çok şiddetli bir açlık başladı Sahabede.

 

Yoktu hiç birisinde yiyecek bir lokmacık.

Herkes, açlık içinde kıvranıyordu artık.

 

O sıkışık zamanda, bana bakıp o Server,

(Yiyecek bir şey var mı?) diye sual ettiler.

 

(Az miktarda hurma var) diye arz edince ben,

Bana buyurdular ki: (Onları getir hemen.)

 

Getirdim, o hurmadan tek bir avuç aldılar.

Bir serginin üstüne, elleriyle yaydılar.

 

Sonra, bereket için bir dua eyledi ve,

Buyurdu ki: (On kişi çağır gelsin yemeğe.)

 

Çağırdım, geldiler ve yediler o hurmadan.

(On kişi daha çağır) buyurdular sonradan.

 

Çağırdım, onlar dahi gelip yiyip doydular.

Sonra, (On kişi daha davet et) buyurdular.

 

Böylece onar onar çağırdım gazileri.

Gelip, doyana kadar yiyip gitti her biri.

 

Hiç yemiyen kalmadı bu islam ordusunda.

(Koyduğun hurmaları al) buyurdu sonunda.

 

Zaten bir avuç kadar hurmaydı getirdiğim.

O hurmaları alıp, tekrar eve ilettim.

 

Onları, senelerce hem yedik, hem yedirdik.

Dağıttık sağa sola, yine bitiremedik.

 

Enes bin Malik dahi, rivayet eder ki hem:

Bir miktar yemek yaptı validem Ümmü Süleym.

 

Götürüp arz eyledim Resul-i kibriyaya.

Buyurdu ki: (Ya Enes, onu koy da oraya.

 

Git, filan filan ile, kime rastlarsan eğer,

Söyle, yemek yemeye bizim eve geleler.)

 

Tam üçyüz kişi geldi yemek ziyafetine.

Hepsi bir tabak idi, kâfi geldi hepsine.

Bir Önceki Sayfaya GiderBu Kitabın Ana Sayfasına GiderBir Sonraki Sayfaya Gider

Abdüllatif Uyan