ŞİİRLERLE MENKIBELER

PEYGAMBER EFENDİMİZİN HAYATI - 2

 

1.Cild

  Kitap       Web

2.Cild

 

Peygamber (Aleyhisselâm) Efendimizin Hayatı

 

03 -

Peygamberler

04 -

Dört Büyük Halife

 

 

05 -

Eshâb-ı Kiram

06 -

Büyük İmâmlar

 

 

07 -

Anadolu Evliyâları

08 -

Buhârâ Evliyâları

 

 

09 -

Horasan Evliyâları

10 -

Rehber İnsanlar

 

11 -

Güzel Nasihatlar

12 -

İmân ve Namaz

35 - MUCİZELERİ

Diri iken olduğu gibi, vefatından sonra da Resulullah Efendimizin hatırı ve hürmeti için isteyenlerin duasını Allahü teâlâ kabul eder. 

 

Ateş kuyusu

 

Resulullah, islamın ilk geldiği yıllarda,

Emr-i maruf yapardı halka çarşı pazarda.

 

Hakem bin As adında bir müşrik de, ardından,

Gelir ve taklidini yapardı çoğu zaman.

 

Bir gün yine görünce Allah'ın Resulünü,

Arkasından giderek, buruşturdu yüzünü.

 

O, tam böyle yaparken kaş göz işaretleri,

Peygamber Efendimiz, o anda döndü geri.

 

Onun çirkin halini görür görmez o Server,

Buyurdu ki: (Devamlı bu şekilde kalıver.)

 

O anda yüzü gözü, oynak vaziyetteydi.

Kala kaldı öylece ve asla düzelmedi.

 

Yine Resulullahı, Hak teâlâ her zaman,

Korurdu düşmanların zarar ve ziyanından.

 

Bir zaman Ebu Cehil, büyükçe bir taş aldı.

Beytullaha gelerek, beklemeye başladı.

 

Maksadı, Resulullah oraya geldiğinde,

Başına vurmak idi secdeye indiğinde.

 

Az sonra Resulullah, teşrif etti ve hemen,

Namaza duruverdi orada beklemeden.

 

Kalktı hemen o kâfir, elinde koca bir taş.

Resulün arkasından yaklaştı yavaş yavaş.

 

Az sonra Resulullah, secdeye vardığında,

Daha da ilerleyip, durdu hemen ardında.

 

Ve o taşı kaldırıp, vuracaktı ki, birden,

Bir telaşa kapılıp, o taş düştü elinden.

 

Bir şeyden korkmuş gibi titriyordu elleri.

Geri dönüp, süratle terk eyledi o yeri.

 

Kâfirler merak edip, sordular ona hemen:

(Niçin taşı vurmayıp, geri kaçtın o yerden?)

 

Dedi ki: (Hiç sormayın, yaklaşınca yanına,

Koskoca bir ejderha hücuma geçti bana.

 

Öyle çok heybetli ve büyüktü ki hem başı,

Ondan korkup, düşürdüm elimdeki o taşı. 

 

Görmedim ben ömrümde öyle korkunç bir hayvan.

Elimde olmaksızın firar ettim oradan.)

 

Bir gün de Ebu Cehil, sordu ki kâfirlere:

(Muhammed, namaz için gelecek mi bu yere?)

 

Onlar (Evet) deyince, dedi ki: (Çok geçmeden,

Şu bıçakla, işini bitireceğim hemen.)

 

Ertesi gün o Server, namaza durdu gelip.

O, gitti arkasından gizlice ilerleyip.

 

Bıçağını kaldırıp vuracaktı ki, birden,

Bir korkuya kapılıp, firar etti o yerden.

 

(Ne için kaçtın?) diye ona sorduklarında,

Dedi: (Ateş kuyusu hasıl oldu anında.

 

Birileri, üstüme saldırıyordu, gördüm.

Korkup, hemen acele oradan geri döndüm.)

Bir Önceki Sayfaya GiderBu Kitabın Ana Sayfasına GiderBir Sonraki Sayfaya Gider

Abdüllatif Uyan