ŞİİRLERLE MENKIBELER

PEYGAMBER EFENDİMİZİN HAYATI - 2

 

1.Cild

  Kitap       Web

2.Cild

 

Peygamber (Aleyhisselâm) Efendimizin Hayatı

 

03 -

Peygamberler

04 -

Dört Büyük Halife

 

 

05 -

Eshâb-ı Kiram

06 -

Büyük İmâmlar

 

 

07 -

Anadolu Evliyâları

08 -

Buhârâ Evliyâları

 

 

09 -

Horasan Evliyâları

10 -

Rehber İnsanlar

 

11 -

Güzel Nasihatlar

12 -

İmân ve Namaz

33 - FAZİLET ve ÜSTÜNLÜKLERİ

Cehennemdeki müminler -2

 

Malik talimat verir görevli bir meleğe:

(Cehennem perdesini Cibril'e kaldır!) diye.

 

Perde aralanınca, azap çeken müminler,

Cebrail’i görerek, pek fazla sevinirler.

 

Ve derler ki: (Ey Malik, kim ki bu sahib-kemal,

Zira biz, hiç görmedik böyle güzel bir cemal.)

 

Der ki: (Bu Cibril'dir ki, sahibtir çok haslete.

Vahiy getirir idi hazret-i Muhammed'e.)

 

Onlar, Resulullah'ın ismini duyar duymaz,

Hep birden bağırarak ederler şöyle niyaz:

 

(Ey Cebrail, Resule bir selam ilet bizden.

Ve acil haber götür Ona şu halimizden.)

 

Cibril, üzüntü ile oradan ayrılarak,

Huzur-u ilahiye varır mahzun olarak.

 

Hak teâlâ, Cibril'e sorar ki şu suali:

(Ümmet-i Muhammed'in nasıldır şimdi hali?)

 

O der ki: (Çok fenadır, hepsi ateş içinde.

Yanmış her tarafları Cehennem ateşinde.)

 

Hak teâlâ buyurur: (Ya Cebrail, sen hemen,

Haber ver  Habibime onların hallerinden.)

 

Cibril, Resulullah'ın huzuruna giderek,

Ümmetinin halini nakleder üzülerek.

 

O zaman Resulullah, varır Arş-ı a’laya.

Ve secdeye kapanır Allahü teâlâya.

 

Rabbimiz buyurur ki: (Secdeden kalk ve iste!

Derhal kabul olunur, dileğin her ne ise.)

 

Arz eder ki: (Ya rabbi, ümmetin asileri,

Ateşte yanıyorlar, pek fenadır halleri.

 

Tek dileğim şudur ki kerem ve ihsanından,

Azad eyle onları Cehennem azabından.)

 

Hak teâlâ buyurur: (Ey şefkati bol Resul!

Ne ki benden istedin, indimde oldu makbul.

 

Onlardan kim diyorsa, La ilahe illallah,

Çıkar hemen ateşten, bulsunlar Nar’dan felah.)

 

Oradan ayrılarak Resul aleyhisselam,

Cehenneme gelir ve Malik’e verir selam.

 

Malik, tazim ederek kalkar hemen ayağa.

Gösterir Cehennemi Resul-i Müctebaya.

 

Peygamber-i zişanı görünce ehl-i iman,

Hep birden Ona karşı ederler ah-u figan.

 

Derler: (Ya Resulallah, pek fenadır halimiz.

Cehennem ateşinde yandı her yerlerimiz.)

 

O Server çok üzülüp, hemen bunun peşinden,

Kurtarır cümlesini Cehennem ateşinden.

 

Kâfirler görür görmez, onları böyle mesrur,

Hayıflanır, üzülür, olurlar hep bi-huzur.

 

Derler ki: (Keşke biz de, olsaydık ehl-i iman,

Biz dahi onlar gibi kurtulsaydık buradan.)

Bir Önceki Sayfaya GiderBu Kitabın Ana Sayfasına GiderBir Sonraki Sayfaya Gider

Abdüllatif Uyan