29 - TEBÜK SEFERİ

Münafıkların suiskastı

Mücahidler nihayet Tebük’ten ayrıldılar.

Ve nurlu Medine’nin yoluna koyuldular.

Velakin münafıklar, gelince dar bir yere,

Gece, tuzak kurdular Sevgili Peygambere.

Peygamber Efendimiz, Kusva adlı devenin,

Üstünde, izzet ile giderdi geceleyin.

Yuları, Ammar ibni Yasir’deydi o anda.

Ardından geliyordu Huzeyfe-i Yeman da.

Lakin münafıkların bu fikrini, o gece,

Cebrail o Server’e haber verdi hemence.

Dar yere yaklaşınca Resulullah giderken,

Bir münafık gurubu, hücuma geçti birden.

Bu hali görür görmez Huzeyfe-i Yemani,

Onların üzerine hücuma geçti ani.

(Ey Allah düşmanları!) diyerek hem o ara,

Elindeki sopayla vurdu münafıklara.

Yüzleri maskelenmiş o oniki münafık,

Askerin arasına karıştı o aralık.

Resulullah, onların isimlerini tek tek,

Hazret-i Huzeyfe’ye gizlice bildirerek,

Tembih buyurdular ki hazret-i Huzeyfe’ye:

(Sakın söylemeyesin bunu başka kimseye.)

Üseyyid bin Hudayr da, Resulün huzuruna,

Gelip arz eyledi ki: (Onları bildir bana.

Ki, o münafıkların cezasını vereyim.

Başlarını kesip de, size teslim edeyim.)

Lakin Peygamberimiz kabul eylemeyince,

Üseyyid (Peki) deyip, geri gitti hemence.

Bir münafık, Resule arz etti ki bir ara:

(Teşrif eder misiniz siz mescid-i dırar’a?)

Münafıklar yapmıştı Kuba’da bu mescidi.

Resulü, o mescide çağırırlardı şimdi.

Ve lakin maksatları kötü idi onların.

Gaye, bölünmesiydi cümle müslümanların.

Resulullah orada namaz kılarsa eğer,

Diyecekler idi ki: (Burası mübarek yer.)

Peygamber Efendimiz, bu davet üzerine,

Gitmeye karar verdi onların mescidine.

Velakin Hak teâlâ uyardı Resulünü.

Bildirdi bir vahiyle, onların içyüzünü.

Kainatın Sultanı, vakıf olunca buna,

Malik ibni Duhşüm’ü çağırdı huzuruna.

Buyurdu ki: (Asım bin Adiy ile gidiniz.

O mescidi yakarak, yer ile bir ediniz.)

Onlar da bu emirle, o mescide gittiler.

Önce ateşe verip, sonra harab ettiler.

Medine’li müminler, döndüğünü Resulün,

Öğrenip, istikbale çıktılar hepsi o gün.

Ve henüz bu seferden, iki ay geçmiş idi.

Münafıkların başı Abdullah ölmüş idi.

Böylece birlikleri bozulup dağıldılar.

Cümle müslümanlar da artık rahatladılar.