27 - MEKKE'NİN FETHİ

Hak gelince bâtıl gider

Peygamber Efendimiz, Beytullahın önünde,

Güler yüz ve vakarla duruyordu o günde.

Müşrikler de, mescid-i haramda hepsi o gün,

Toplanmış, bekleşirdi huzurunda Resulün.

Bir endişe içinde bekliyorlar idi hep.

Ki, onların hakkında nasıl hüküm verecek?

Zira bu zalim kavim, onlara bir zamanlar,

Yapmışlardı çok ağır işkence ve cefalar.

Bütün bunlara rağmen, ümitlilerdi yine.

Af olunacakları gelirdi kalplerine.

O Server, karşısında bekleşen insanlara,

Bir müddet, merhametle nazar edip ve sonra,

Buyurdu ki: (Ey Kureyş cemaati, şimdi siz,

Hakkınızda ne hüküm vereceğim dersiniz?)

Dediler: (Yalnız hayır bekliyoruz biz senden.

Zira kerim kardeşsin, affedersin elbet sen.)

Onlara buyurdu ki o zaman Fahr-i cihan:

(Hakkınızda kararım şudur ki benim şu an,

Ne ki kardeşlerine dediyse Yusüf Nebi,

Ben de, bugün sizlere söylerim Onun gibi.

Bugün, kusurlarınız vurulmaz yüzünüze.

Ve benim tarafımdan kınamak olmaz size.

Sizin günahınızı, af buyursun Rabbimiz.

Gidiniz, bundan sonra siz hür ve serbestsiniz.)

Peygamber-i zişan’ın bu büyük merhameti,

Sevgiye çevirmişti onlardaki nefreti.

Duyunca bu sözleri Allah’ın Habibinden,

O kaskatı kalpleri, yumuşamıştı birden.

Sonra Peygamberimiz, oradan ayrıldılar.

Ve Safa tepesinin üzerine vardılar.

Müşrikler de, önünde toplandılar nihayet.

Ve onları, orada, islama etti davet.

Onun bu davetini, hepsi kabul ettiler.

Büyük küçük, yaşlı genç, hep imana geldiler.

Yani Resulullaha biat edip topyekün,

Müslüman olmak ile şereflendiler o gün.

Resulullah, onların, önce erkeklerinden,

Sonra, kadınlarından söz aldı şöyle hemen:

(Allahü teâlâya şirk koşmayacaksınız.

Ve Onun Resulüne, tâbi olacaksınız.

Her kadın, iffetini koruyacak muhakkak.

Kız çocuklarını da, öldürmek artık yasak.)

Hatta Ebu Süfyan’ın hanımı Hind de o gün,

Hazır bulunuyordu meclisinde Resulün.

Hepsi iman edince, evlerine gittiler.

Evlerdeki putları, param parça ettiler.

Çevre kavimlere de, birlikler gönderildi.

Oradaki putlar da, hep yerle bir edildi.

İslamın gelmesiyle putlar kalktı ortadan.

Nitekim hak gelince, bâtıl gider oradan.