27 - MEKKE'NİN FETHİ

Medine’den çıktılar

Ebu Süfyan ayrılıp geldiğinde Mekke’ye,

Karar verdi o Server Mekke’yi fethetmeye.

Zira ahidlerine sadık kalmamışlardı.

Hudeybiye sulhüne, ters tavır almışlardı.

Resulullah, Mekke’nin fethinde çok gizlilik,

Olması hususunda, gösterirdi titizlik.

Bildirdi bunu yalnız, hazret-i Ebu Bekr’e.

Ve Eshaptan birkaç da ileri gelenlere.

Sonra emir verdi ki Eshab-ı kiramına:

(Başlasın her müslüman sefer hazırlığına.)

Ne yöne olacağı hakkında ise fakat,

Sahabeden kimseye vermedi hiç malumat.

Civardaki müslüman kabileleri de hem,

Sefere katılmaya çağırdı Fahr-i âlem.

Eslem, Eşce, Cüheyme, Husayn, Gıfar, Müzeyne,

Adlı kabilelerin haber saldı hepsine:

(Allah’a iman eden bilcümle müslümanlar,

Ramazanın başında, Medine’de olsunlar!)

Ve bir tedbir olarak yine Fahr-i kainat,

Ömer ibnil Hattab’a verdi ki bir talimat:

(Mekke’ye giden yollar, dört cihetten tutulsun.

Bütün yol başlarında, nöbetçiler bulunsun.

Bu günlerde Mekke’ye gidecek kimseleri,

Tutup o nöbetçiler, çevirsinler hep geri.)

Bu gizlilik işine öyle çok ehemmiyet,

Verdi ki, kendisi de dua etti nihayet:

(Ya ilahi, Mekke’ye biz varıncaya kadar,

Kureyşliler, bizlerden olmasınlar haberdar.

Birden bire olalım hemen yakınlarında.

Onlar bizi görünce, şaşırsınlar anında.)

Hatta Bizans üstüne sefer intibaını,

Vermek için, ayırıp bir kısım Eshabını,

Gönderdi kuzeydeki İzam vadilerine.

Ki, düşmanlar sansın ki, sefer Bizans üstüne.

Çevre kabilelerden gelenlerle beraber,

Oniki bin olmuştu o zaman mücahidler.

Zübeyr ibni Avvamı, o Server, bir birlikle,

Keşif kolu olarak gönderdi ileriye.

Velhasıl gönülleri Allah ve Resulünün,

Aşkıyle dolu olan bu mücahidler, o gün,

Oniki bin kişilik muazzam ordu ile,

Çıktılar Medine’den Allah’ın adı ile.

Başlarında, Allah’ın Sevgili Peygamberi,

Tekbir sedalarıyle yürüdüler ileri.

Bundan sekiz yıl önce çıkmışlardı Mekke’den.

Fethe gidiyorlardı o yurdu kan dökmeden.

Bir puthane haline getirilen Kâbe’yi,

Temizleyeceklerdi putlardan gayet iyi.

O inatçı ve zalim müşrikleri, nihayet,

İman ve hidayete edeceklerdi davet.

Düşmemeleri için Cehennem ateşine,

Örnek olacaklardı Kureyş müşriklerine.