|
24 - HAYBER'İN FETHİ
Ordu hareket etti
Resulullah,
yerine Siba hazretlerini,
Bırakıp,
ordusuna verdi (Yürü!) emrini.
Tekbirler
getirerek, hareket etti ordu.
Kalanlar,
dualarla gelmiş uğurluyordu.
Resulün
sancağını, ordunun en önünde,
Allah arslanı
Ali taşıyordu elinde.
Hazret-i Ömer
idi, sağ cenah kumandanı.
Neşeli
geçiyordu yolculuğun her anı.
Hep birden aşk
ve şevkle, getirerek tekbirler,
Bayrama gider
gibi giderdi sahabiler.
Resulullah,
Hayber’e yaklaşıldığı anda,
Ordusunu
durdurup, bulundu şu duada:
(Ya rabbi, bu
beldenin ve halkının dahi biz,
Yalnız
iyiliğini senden niyaz ederiz.
Ve yine bu
beldenin ve bu halkının dahi,
Şerrinden,
yine sana sığınırız ilahi!)
(Âmin! Âmin!)
sesleri göklere çıktı o gün.
Sonra
buyurdular ki: (Besmeleyle yürüyün!)
Akşam vakti,
Hayber’in bir kalesi önünde,
Durarak, bir
karargah kurdular aynı günde.
Adeti
gereğince Sevgili Peygamberin,
Hiç baskın
yapılmazdı, düşmana geceleyin.
Hatta
islamiyet’e ederdi önce davet.
Kabul etmezler
ise, savaşırdı nihayet.
Bu sebeple,
sabahı bekleyerek o Server,
Düşmana, şu
şekilde bir haber gönderdiler:
(Ya müslüman olunuz, yahut
cizye veriniz!
Aksi halde
mecburen sizinle cenk ederiz.)
Yahudilerin
başı, Sellam bin Mişkan idi.
Cümle
yahudileri toplayıp şöyle dedi:
(Biz gidelim
demiştim onların üzerine.
Kabul
etmemiştiniz teklifimi siz yine.
Bari şimdi
savaştan kaçmayınız!) diyerek,
Cümle
yahudileri savaşa eyledi sevk.
Çocuk ve
kadınları, bir kaleye koydular.
Bütün
erzakları da, birine doldurdular.
Ve islam
ordusunun tekliflerine karşı,
Kaleden ok
atarak, başlattılar savaşı.
Mücahidler,
oklara kalkanları tutarak,
Mukabele
ettiler onlar da ok atarak.
Bir yanda
Resulullah ve şanlı Sahabesi,
İslamı
yaymak için gelmiş idi cümlesi.
Diğer yanda,
islamın düşmanı yahudiler,
İslamı
yıkmak için gayret içindeydiler.
Müminlerin
sayısı binaltıyüzdü, fakat,
Yahudiler,
sayıca ziyadeydi kat be kat.
Zira onbin
kişiden fazlaydı yahudiler.
Lakin
aldırmıyordu buna hiç sahabiler.
O gün akşama
kadar, ok atışı yapıldı.
Eshaptan
elli kişi oklardan yara aldı.
Bu minval
savaşıldı, beşinci güne kadar.
Lakin hep
yahudiler müdafada kaldılar.
Hazret-i Ebu
Bekir, sonra hazret-i Ömer,
İlk iki gün,
orduya kumanda eylediler.
Şiddetli
çarpışmalar olduysa da iki gün,
Lakin kalenin
fethi, olmadı yine mümkün.
|