ŞİİRLERLE MENKIBELER

PEYGAMBER EFENDİMİZİN HAYATI - 1

 

1.Cild

  Kitap       Web

2.Cild

 

Peygamber (Aleyhisselâm) Efendimizin Hayatı

 

03 -

Peygamberler

04 -

Dört Büyük Halife

 

 

05 -

Eshâb-ı Kiram

06 -

Büyük İmâmlar

 

07 -

Anadolu Evliyâları

08 -

Buhârâ Evliyâları

 

09 -

Horasan Evliyâları

10 -

Rehber İnsanlar

 

11 -

Güzel Nasihatlar

12 -

İmân ve Namaz

14 - Hz. FATIMA'NIN EVLENMESİ

Arş-ı a’lada nikah

 

Ne zaman ki Fatıma büluğuna erişti.

Resul'ün hatırına, şu düşünce gelmişti:

 

(Fatıma'nın annesi olsa idi hayatta,

Şimdi hazır olurdu çeyizi şu saatta.)

 

Resul'ün hatırına bu düşünce gelince,

Hak teâlâ katından, geldi Cibril hemence.

 

Dedi: Ya Resulallah, buyurdu ki Rabbimiz:

(Habibim, bu hususta üzülmesin, zira biz,

 

Ne lazım geliyorsa Fatıma'ya çeyizlik,

Cennet hazinesinden, hepsini temin ettik.)

 

Daha sonra Cebrail, huzurdan ayrılarak,

Az sonra geldi yine, eli dolu olarak.

 

Doldurmuş bir siniyi, Cennet yemekleriyle,

Ve yanında, bin adet Cennet melekleriyle.

 

Arkasından Mikail, yanısıra bin melek.

Geldi o da elinde, bir sini dolu yemek.

 

Geldi İsrafil dahi elinde yemeklerle.

Yanında, en seçilmiş bin adet meleklerle.

 

Hazret-i Azrail de, az sonra geldi hemen.

Geldi bin melek dahi, onu müteakiben.

 

Resul'ün huzurunda, tazim edip durdular.

Resulullah sordu ki: (Ya Cibril, nedir bunlar?)

 

Dedi: Ya Resulallah, buyurdu ki Rabbimiz:

(Fatıma'yı, Ali'ye münasip görürüz biz.

 

Kıydım nikahlarını Arş-ı a’la altında.

Bir nikah da o kıysın, Eshabı arasında.)

 

Duyunca Resulullah, bu müjdeyi Cibril’den,

Vardı hemen secdeye, sürur ve sevincinden.

 

Buyurdu: (Ey Cebrail, nikah, Arş-ı a’lada,

Ne şekilde yapıldı, anlatıver bana da.)

 

Dedi: (Ya Resulallah, peki, emredersiniz.

O nikah gecesinde, emreyledi Rabbimiz.

 

Açıldı kapıları, sekiz adet Cennetin.

Her çeşit ziynetiyle süslendi nikah için.

 

Kapandı Cehennemin kapıları da hemen.

Ne kadar melek varsa, yer ve gökte tamamen,

 

Arş-ı a’la altında, Tuba’nın gölgesinde,

Emr-i ilahi ile toplandılar hepsi de.

 

Sonra, bir rüzgar ile, Cennetin ağaçları,

Sallanıp, birbirine değince yaprakları,

 

Öyle tatlı nağmeler hasıl oldu ki ondan,

Duysaydı, kaybederdi kendini cin ve insan.

 

Sonra, kuşlar başladı ötüp nağmeleşmeye.

Öyle ki, hep melekler gark oldular neşeye.

 

Bu sevinç ve bu neşe, zirveye çıktığı an,

Bir nida geldi bana Hak teâlâ katından:

 

(Ya Cibril, vekili ol sen arslanım Ali'nin.

Fatıma’ya, bizzat ben vekilim nikah için.

 

Ey melekler, sizin de şahitliğiniz ile,

Zevceliğe verdim ben Fatma'yı Ali'ye.)

 

İşte ya Resulallah, bu nikah, gökyüzünde,

Bu şekilde yapılıp, tamam oldu o günde.)

Bir Önceki Sayfaya GiderBu Kitabın Ana Sayfasına GiderBir Sonraki Sayfaya Gider

Abdüllatif Uyan