13 - BEDİR GAZASI

Ayakları parçalandı

Esirler arasında var idi ki bir kişi,

O, Halid bin Velid’in öz be öz kardeşiydi.

Gerçi o vakitlerde, Halid ibni Velid de,

Henüz erememişti iman ile tevhid’e.

İşte Halid bin Velid, kardeşi bu Velid’i,

Kurtarmak gayesiyle Medine’ye geldiydi.

Lakin ondan, kurtuluş fidyesi istediler.

(Onu ödemedikçe bırakmayız) dediler.

O da, Resulullah’a (Paramız yok) deyince,

O Server, şu teklifi yaptı ona hemence:

(Babanızın zırhını, kılıç ve miğferini,

Ver de, karşılığında kurtar biraderini.)

Halid, bu istenilen fidyeyi verdi hemen.

Ve kardeşini alıp, çıktılar Medine’den.

Mekke’ye varmak için, yürüdüler ileri.

Ve lakin az gidince, kardeşi döndü geri.

Ve doğruca gelerek Peygamber-i zişan’a,

Şehadet’i getirip, o gün geldi imana.

Tekrardan yola çıkıp, Mekke’ye vasıl oldu.

Onu, Halid bin Velid görünce şöyle sordu:

(Müslüman olacaktın ey Velid madem ki sen,

Bari önce olsaydın, fidyeyi ödemeden.

Baba hatırasını elimizden çıkarttın.

Buna sebep ne idi, ne için böyle yaptın?)

Dedi ki: (Kureyşliler, derlerdi ki o vakit:

Esaretten korktu da, müslüman oldu Velid.)

Halid, sinirlenerek o zaman kardeşine,

Hapsetti onu hemen, bir hücrenin içine.

O hücrede İyaş ve Seleme adlarında,

İki müslüman daha kalırdı aynı anda.

Bir fırsatını bulup, Velid kaçtı o yerden.

Yine Resulullah’ın yanına vardı hemen.

Resulullah, İyaş ve Seleme’yi sordular.

Dedi: (Onlar, şiddetli işkence çekiyorlar.)

Resulullah üzülüp, buyurdu ki Eshaba:

(Bu iki müslümanı kim kurtarır acaba?)

Velid öne atılıp, dedi ki: (Ben gideyim.

Size, o ikisini kurtarıp getireyim.)

Tekrar geldi Mekke’ye ve gizledi kendini.

Sonra, o müminlerin öğrendi yerlerini.

Tavansız bir odada, hapislerdi o vakit.

Düşündü: Bu iş için, gece daha müsait.

Ölümü göze alıp, gece olunca hemen,

Duvardan içeriye atladı ses etmeden.

İplerini çözerek, bindirdi devesine.

Devenin yularını, aldı kendi eline.

Resul'e varmak için, yaya ve yalın ayak,

Gizlice düştü yola, Mekke’den ayrılarak.

Çöllerin kavurucu sıcağında, böylece,

Yalın ayak ve yaya, gitti üç gün, üç gece.

Lakin çöl sıcağına, o hiç aldırmıyordu.

Onu, Resul'ün aşkı, firakı yakıyordu.

Parçalanıp kanadı ayakları begayet.

Gelip, Resulullah’a kavuştu en nihayet.