ŞİİRLERLE MENKIBELER

PEYGAMBER EFENDİMİZİN HAYATI - 1

 

1.Cild

  Kitap       Web

2.Cild

 

Peygamber (Aleyhisselâm) Efendimizin Hayatı

 

03 -

Peygamberler

04 -

Dört Büyük Halife

 

 

05 -

Eshâb-ı Kiram

06 -

Büyük İmâmlar

 

 

07 -

Anadolu Evliyâları

08 -

Buhârâ Evliyâları

 

 

09 -

Horasan Evliyâları

10 -

Rehber İnsanlar

 

11 -

Güzel Nasihatlar

12 -

İmân ve Namaz

13 - BEDİR GAZASI

Allahü ekber! Allahü ekber!

 

Resulullah, geçerek ordusunun başına,

Bir ayet-i kerime okudu Eshabına.

 

Mealen şöyleydi ki: (Siz ey iman edenler!

Karşılaşır iseniz bir düşman ile eğer,

 

Sabır ve sebat edip, Hakkı çok zikrediniz.

Çünkü sabredenlerle beraberdir Rabbiniz.)

 

Eshap, bu (Zikrediniz!) emrini aldığında,

Hep birlikte tekbirler getirdiler anında.

 

Başlamak üzereydi savaşa iki ordu.

Heyecan, son haddine gelmiş bulunuyordu.

 

Lakin şöyle bir âdet var idi ki o zaman:

Harp edecek ordular, henüz karşılaşmadan,

 

Önce, iki taraftan yiğitler çıkıyordu.

Karşılıklı olarak, bunlar çarpışıyordu.

 

Bu ilk çarpışmalarla, taraflar, yavaş yavaş,

Harbe ısınırlardı, olmadan henüz savaş.

 

Müşriklerden birisi, çiğneyip bu âdeti,

Bir ok atıp, Eshap’tan birini şehid etti.

 

Bu hareket, güç geldi Sahabe-i kiram’a.

İçleri, volkan gibi başladı kaynamaya.

 

O sırada üç kâfir ileriye çıktılar.

Üçü de, en azılı islam düşmanıydılar.

 

Bunlar, (Utbe) ve (Şeybe), iki birader idi.

Üçüncüsü, Utbe'nin oğlu olan (Velid)di.

 

Bunlar, mücahidlere şöyle nida ettiler:

(Bizimle çarpışacak içinizde var mı er?)

 

Mücahidlerden (Ebu Huzeyfe) hazretleri,

Kılıcını sıyırıp, derhal çıktı ileri.

 

Utbe, babası idi hem de bu sahabinin.

Fırladı, babasıyla çarpışma yapmak için.

 

Ve lakin Resulullah, ona mani oldular.

(Dur ya Eba Huzeyfe, sen gitme!) buyurdular.

 

Sonra, Afra hatunun iki oğlu, beraber,

(Muaz) ile (Muavvez) adlı iki birader,

 

İleriye çıktılar, onlarla çarpışmaya.

Bir de çıktı ileri, (Abullah bin Revaha.)

 

Müşrikler, (Siz kimsiniz?) diye sual ettiler.

Onlar, (Biz Medine’li müminleriz) dediler.

 

Müşrikler seslendi ki: (Sizinle yok işimiz.

Biz, kendi kavmimizden kimseleri isteriz.

 

Ya Muhammed, sen bize, kavmimizden bize denk,

Bahadırlar gönder ki, onlarla edelim cenk.)

 

O zaman Resulullah, üç yiğit sahabiye,

Dua edip emretti: (Siz geri dönün!) diye.

 

Sonra da, Eshabını süzerek ayrı ayrı,

Buyurdu ki: (Kalkınız, ey Haşim oğulları!

 

Allah’ın bu dinini söndürmek için gelen,

Şu kâfirlere karşı, çarpışın çekinmeden.)

 

Sonra, isimleriyle çağırdılar tek be tek:

(Kalk ya Ali, ya Hamza, ya Ubeyde!) diyerek.

 

Resul'ün emri ile, bu üç büyük sahabi,

Çıktılar ileriye, hemen arslanlar gibi.

 

Kılıçları sıyırıp, mertçe ilerlediler.

Üç azılı kâfirin karşısına geçtiler.

Bir Önceki Sayfaya GiderBu Kitabın Ana Sayfasına GiderBir Sonraki Sayfaya Gider

Abdüllatif Uyan