ŞİİRLERLE MENKIBELER

PEYGAMBER EFENDİMİZİN HAYATI - 1

 

1.Cild

  Kitap       Web

2.Cild

 

Peygamber (Aleyhisselâm) Efendimizin Hayatı

 

03 -

Peygamberler

04 -

Dört Büyük Halife

 

 

05 -

Eshâb-ı Kiram

06 -

Büyük İmâmlar

 

 

07 -

Anadolu Evliyâları

08 -

Buhârâ Evliyâları

 

 

09 -

Horasan Evliyâları

10 -

Rehber İnsanlar

 

11 -

Güzel Nasihatlar

12 -

İmân ve Namaz

12 - MEDİNE-İ MÜNEVVERE DEVRİ

İlk ganimet

 

O Server, Medine’de asayişi sağlamak,

Ve düşmanın halini tahkik edip anlamak,

 

Maksat ve gayesiyle seriyyeler emretti.

Yani küçük askeri birlikler tertib etti.

 

İşbu seriyyelere katılan sahabiler,

Olurlardı bazan beş ve bazan da dörtyüz er.

 

Ani saldırılara olmak için ihtiyat,

Nöbet tutma usulü, koydu Fahr-i kainat.

 

Müşrikleri, ticari ve iktisadi yönden,

Zayıflatmak için de, bir tedbir aldı hemen.

 

Bunun için, Suriye dış ticaret yolunu,

Kesmek için, gönderdi bir seriyye kolunu.

 

Otuz kadar Eshaba, emir verdi o ara.

Ve hazret-i Hamza’yı başkan yaptı onlara.

 

Buyurdu ki: (Kork yalnız Allahü teâlâ’dan.

Ve emrin altındaki erlere iyi davran.

 

Yalnız Allah yolunda, bu gazaya çıkınız.

Allah’ı tanımayan küffarla çarpışınız.)

 

Abdullah bin Cahş’ı da, bir gün sekiz kişinin.

Başına emir seçip, gönderdi gaza için.

 

Bir de mektup vererek, buyurdu: (Ey Abdullah!

Sen, Necdiye yolunu tut kendine güzergah.

 

İki gece gidince, aç oku bu mektubu.

Buyurulana göre hareket et, işin bu.)

 

(Peki ya Resulallah!) dedi ve çıktı yola.

İki gece gidince, bir yerde verdi mola.

 

Resul'ün mektubunu açıp etti kıraet.

Yazıyordu: (Allah’ın ismiyle et hareket.

 

Arkadaşların ile birlikte yol alasın.

Senin ile gitmeye, asla zorlamayasın.

 

Nahle vadisindeki Kureyş kervanlarını,

Gözetip, bildiresin bize durumlarını.)

 

Mektubu bitirince, öpüp koydu başına.

Ve şöyle hitab etti sekiz arkadaşına:

 

(Kim şehid olmak için can atıyorsa eğer,

O gelsin, diğerleri dönüp gidebilirler.

 

Sizi zorlamıyorum benim ile gelmeye.

İsteyen gelebilir bu hizmeti görmeye.

 

Aranızda hiç kimse gelmese de hem dahi,

Ben yalnız, tek başıma gideceğim Vallahi.)

 

Dediler: (Ey Abdullah, seninle biz de varız.

Allah’a, Resul'e ve sana itaatkârız.

 

Her nereye gidersen, geliriz senin ile.

Biz senden ayrılmayız Allah’ın izni ile.)

 

Sonra da, hep birlikte yürüdüler ileri.

Gizlenip, gözlediler geçen kafileleri.

 

Bir ticaret kervanı, geçiyordu o ara.

Dini tebliğ ettiler mücahitler onlara.

 

Dediler ki: (İmana gelmezseniz eğer siz,

Haberiniz olsun ki, sizinle cenk ederiz.)

 

Onlar red edince de, savaşa başladılar.

Birisini öldürüp, bir çok esir aldılar.

 

Kervanın bütün malı, kaldı mücahitlere.

Gidip beşte birini, verdiler o Server’e.

 

Resul de, kalanını onlara taksim etti.

Bu, küffardan alınan henüz ilk ganimetti.

Bir Önceki Sayfaya GiderBu Kitabın Ana Sayfasına GiderBir Sonraki Sayfaya Gider

Abdüllatif Uyan