10 - MİRAC MUCİZESİ

Merhaba salih oğul!

Sonra altıncı göğe yükseldik o arada.

Musa Peygamber ile karşılaştık orada.

Bana, (Merhaba!) deyip, çok hayır dua etti.

Sonra yedinci göğe Cibril beni iletti.

Hazret-i İbrahim’i gidip gördüm o ara.

Dayanmış duruyordu o da Beyt-i mamur’a.

Yaklaşıp selam verdim, o dahi cevap verdi.

(Merhaba salih oğul, salih Peygamber!) dedi.

Sidretül münteha’ya vardık en son olarak.

Onun güzelliğini, mümkün değil anlatmak.

Cibril aleyhisselam karar kıldı orada.

Beni ileri sürüp, eyledi kendi veda.

Dedim: (Buraya kadar, oldun da bana delil,

Yalnız mı bırakırsın, şimdi beni ey Cibril?)

Baktım, bir ızdıraba, korkuya düştü birden.

Titremeye başladı Allah’ın heybetinden.

Dedi ki: (Ya Muhammed, buradan ileriye,

Bir adım daha atsam, yanarım tamamiyle.)

Allah’ın Sevgilisi, Sidretül münteha’dan,

Daha ilerisine yükseleceği zaman,

Ona, Cennet yaygısı geldi Refref adında.

Allah’ın zikri ile meşguldü her anında.

Güneşten parlak idi, geldi ve verdi selam.

Oturdu üzerine Resul aleyhisselam.

Çok yüksek makamlara bir anda yükseldiler.

Ve yetmişbin perdeden geçip ilerlediler.

İki perde arası, uzak idi begayet.

Kürsi, Arş ve ruhları geçtiler en nihayet.

Her perdeden geçerken, bir ses işitiyordu:

Ve (Korkma ya Muhammed, daha yaklaş) diyordu.

Öyle yakın oldu ki âlemlerin Rabbine,

Erişti (Kabe kavseyn) makam-ı alisine.

Hiç anlaşılamayan ve anlatılamayan,

Şekilde, Rabbimize çok yakın oldu o an.

Zamansız ve mekansız ve cihetsiz olarak,

Gördü Hak teâlâ’yı olmadan göz ve kulak.

Hiç gözsüz ve kulaksız, vasıtasız, ortamsız,

Rabbi ile konuştu, olmadan dil ve ağız.

Resulullah, Mirac’da Rabbini gördü, fakat,

Ahiret görmesiyle gördü, budur hakikat. 

Çünkü çıktı o gece, zaman ile mekandan.

Ezel ile ebed’i, orada buldu bir an.

Başlangıcı ve sonu, o Allah’ın Habibi,

O mirac gecesinde, gördü bir nokta gibi.

Cennetlik olanların, binlerce sene sonra,

Cennete gidişine şahit oldu o ara.

Eshap’tan Abdurrahman bin Avf’ın, beş yüz sene,

Geciktiğini gördü ve sordu kendisine.

Yani dünyadan çıkıp, oldu ehl-i ahiret.

Ahiret âleminde hasıl oldu bu rüyet.

Çünkü buna, bu dünya değildir hiç münasip.

Bu, ancak ahirette, Cennette olur nasip.