ŞİİRLERLE MENKIBELER

PEYGAMBER EFENDİMİZİN HAYATI - 1

 

1.Cild

  Kitap       Web

2.Cild

 

Peygamber (Aleyhisselâm) Efendimizin Hayatı

 

03 -

Peygamberler

04 -

Dört Büyük Halife

 

 

05 -

Eshâb-ı Kiram

06 -

Büyük İmâmlar

 

 

07 -

Anadolu Evliyâları

08 -

Buhârâ Evliyâları

 

 

09 -

Horasan Evliyâları

10 -

Rehber İnsanlar

 

11 -

Güzel Nasihatlar

12 -

İmân ve Namaz

08 - HABEŞİSTAN'A İKİNCİ HİCRET

Önce hediye verin

 

Eshab’ın, ilk Habeş’e giden Muhacirleri,

Bir gün işittiler ki şu asılsız haberi:

 

Güya müslümanlarla müşrikler barışmışlar.

Hatta aralarında bir anlaşma yapmışlar.

 

Dediler: (Madem öyle, yurdumuza dönelim.

Resul’ün hizmetiyle gidip şereflenelim.)

 

Müsade isteyerek hükümdar Necaşi’den,

Tekrar Mekke yurduna geldiler hepsi birden.

 

Lakin öğrendiler ki Mekke’de o gelenler:

Yanlış ve asılsızmış duydukları o haber.

 

Vakta ki o müminler, dönünce evlerine,

Müşrikler, işkenceye başladılar hep yine.

 

Hatta zulümlerini gittikçe arttırdılar.

Müminler azlık olup, pek çaresiz kaldılar.

 

Bir gün Hazret-i Osman, Allah’ın Resulü’ne,

Dedi: (Gittiğimizde bizler Habeş mülküne,

 

İyi ticaret yeri gördük o memleketi.

Çok kazanç hasıl eder bir aylık ticareti.

 

Rabbimiz hicret yeri tayin edene kadar,

Müslümanlar orada bir müddet kılsa karar.

 

Böylece kurtulurlar cefasından Kureyş’in.

Bize çok lütfu oldu hükümdar Necaşi’nin.)

 

Buyurdu: (Tekrar gidin Habeşistan iline.

Ki, mahfuz olasınız Allah’ın ismi ile.)

 

Dedi: (Ya Resulallah, Habeşistanın halkı,

İyi olup, kolayca teslim ederler hakkı.

 

Teşrif buyurursanız siz de Habeş iline,

Seve seve girerler onlar islam dinine.)

 

Peygamber Efendimiz buyurdu ki cevaben:

(Huzur ile rahata memur edilmedim ben.

 

Hicret için, Rabbimden şimdi emir beklerim.

Nasıl emrolunursa, öyle amel eylerim.)

 

Velhasıl Peygamber’in müsadeleri ile,

Yola çıktı tam yüzbir kişilik bir kafile.

 

Cafer bin Ebi Talip, kafilenin başına,

Emir olup, vardılar tekrar Habeşistan’a.

 

Olunca müşrikler de, bu durumdan haberdar,

Hemen aralarında bir toplantı yaptılar.

 

Dediler: (Gitti onlar Habeşistan mülküne.

Biz de elçi salalım bu yerin melikine.)

 

Bu işe, Abdullah’la, Amr bin As’ı seçerek,

Vazifelendirdiler şöyle tenbih ederek:

 

Dediler ki: (Siz şimdi gidince Necaşi’ye,

Hediye dağıtmakla başlayın önce işe.

 

Melikle konuşmadan ve lakin siz evvela,

Görüşün önce din ve devlet adamlarıyla.

 

Ve hediyelerini onların önce verin.

Necaşi’ninkiniyse en son takdim eyleyin.

 

Hediye verme işi ne zaman biterse hep,

Giden Muhacirleri melikten edin talep.

 

Lakin müslümanların, Necaşi ile bizzat,

Gidip görüşmesine vermeyin sakın fırsat.

 

Çünkü görüşürlerse müminlerle Necaşi,

Hakikati anlayıp, bozabilir bu işi.)

Bir Önceki Sayfaya GiderBu Kitabın Ana Sayfasına GiderBir Sonraki Sayfaya Gider

Abdüllatif Uyan