06 - İLK MÜSLÜMANLAR

Öldürmeye gitti, ama...

Çoğalınca gün be gün, Sahabe’nin sayısı,

Çoğaldı bu sebepten kâfirlerin kaygısı.

Çünkü Resulullah’ı, insaf ehli bir insan,

Bir defa görmek ile, oluyordu müslüman.

Kureyş kâfirleri de, farkındaydı bu işin.

Kati karar verdiler Onu öldürmek için.

Seçtiler bu işe de, Utbe bin Rebia’yı.

Gidip öldürecekti Resul-i kibriya'yı.

Dediler ki: (Ey Utbe, hazırlan bu iş için.

Onu öldüreceksin, budur senin ilk işin.

Önce sokul yanına, bir şey belli etmeden.

Sonra, bir fırsatını bularak öldür hemen.)

Utbe, (Peki) diyerek, evden çıktı o günü.

Başladı aramaya Allah’ın Resulü’nü.

Resulullah, Kâbe’de meşgulken ibadetle,

Utbe Onu gördü ve dedi ki pek hiddetle:

(Ya Muhammed, kendini sen ne zannediyorsun?

Ve niçin aramıza tefrika sokuyorsun?

Yeni din ihdas edip, yerersin dinimizi.

Küfürle itham edip, kötülersin hep bizi.

Eğer fakirlik ise, böyle yapmana sebep,

Sana çok mal verelim, uğraşma bizimle hep.

Reislik istiyorsan, seni reis yapalım.

Aklında halel varsa, tabibe baktıralım.

Velhasıl bu hallerin acaba sebebi ne?

Söyle de, ona göre bakalım çaresine.)

Buyurdu ki: (Ey Utbe, bittiyse sözün şayet,

Rabbimin kelamından dinle sen birkaç ayet.)

Utbe pek öfkeliydi ve lakin buna rağmen,

Onun bu teklifine, (Peki) dedi zahiren.

Aslında hiç dinlemek istemiyordu, fakat,

Siyaset icabiyle (Olur) dedi o saat.

Fussilet suresinin başından itibaren,

Okuyunca, Utbe’nin değişti kalbi birden.

Okudukça, Utbe de, zevk ile dinliyordu.

Mananın lezzetinden, kendinden geçiyordu.

Sonunda buyurdu ki: (Benim sözüm bu kadar.

Serbestsin, bundan sonra istediğin yere var.)

Utbe döndü geriye, dedi ki: (Ey ahali!

Zannettiğiniz gibi değildir Onun hali.

Ben Ondan, gayet güzel, tatlı sözler işittim.

O sözlere benzer söz, asla işitmemiştim.

Size şunu derim ki, üzmeyin asla Onu.

Bırakın hali üzre ve bekleyin sonunu.)

Dediler ki: (Ey Utbe, sen ne için gitmiştin?

Muhammed’in sihrine aldanıp geri geldin.)

Dedi: (Öldürmek için gitmiş idim ben, ama,

Dinleyip, hayran oldum okuduğu kelama.

Asla insan sözüne benzemiyor o sözler.

Ben inanıyorum ki, Muhammed doğru söyler.

Velhasıl ben fikrimi söyledim işte size.

Siz yine amel edin bildiğiniz ne ise.)