|
06 - İLK MÜSLÜMANLAR
İlk şehid
Sahabe’den (Ammar
bin Yasir) anlatır hem de:
Bir gün,
Dar-ül Erkam’a gitmiştim o günlerde.
O gün
Resulullah’ı bir göreyim diyordum.
Huzurunda
müslüman olmayı istiyordum.
Gittiğimde,
Süheyb’e rastladım oralarda.
Beni görüp
sordu ki: (Ne ararsın burada?)
Gayemi
söyleyince, o dedi ki: (Ben dahi,
Aynı bu maksat
ile gelmiş idim Vallahi.)
İkimiz
beraberce, girdik huzurlarına.
İman edip
katıldık, müminlerin safına.
Müşrikler
haber aldı Ammar iman edince,
Çok ağır
işkenceler yaptılar ona nice.
Derlerdi ki:
(Allah’ı inkâr et, dön dininden!
Yalnız Lat ve
Uzza’ya tap, kurtul elimizden.)
O da, her
defasında onları ederdi red.
Derdi ki:
(Rabbim Allah, Peygamberim Muhammed.)
Müşrikler, bu
cevaba sinirlenerek yine,
Sıcak kaya
koyardı göğsünün üzerine.
Bazan kuyu
içine, insafsızca atarak,
Öldürmek
isterlerdi onu suda boğarak.
Bir gün, Resulullah’ın
gelerek huzuruna,
(Takatımız
kalmadı) diye arz etti Ona.
Resulullah
üzülüp, buyurdu: (Sabrediniz!)
Sonra iki
elini açıp Peygamberimiz,
Buyurdu ki:
(Ya rabbi, Ammar ailesinden,
Cehennem
azabını tattırma birine sen.)
Validesi
(Sümeyye), sonra babası (Yaser),
Ve kardeşi
(Abdullah), hepsi iman ettiler.
Müşrikler,
nasıl cefa yaparlarsa Ammar’a,
Daha
ziyadesini yaparlardı bunlara.
Bunlara da (İslamı
inkâr edin!) derlerdi.
Onlar, her
defasında bunu reddederlerdi.
Derlerdi:
(Derimizi yüzseniz de bizim siz,
Yine de bu
hususta dinlemeyiz sizi biz.
Ve hatta dilim
dilim bizi doğrasanız da,
Yine
göremezsiniz bizi siz aranızda.)
O insafsız
kâfirler, Yaser ailesine,
Çok feci
işkenceler yaparken böylesine,
Allah’ın
Sevgilisi oradan geçiyordu.
Hallerine
acıyıp, hemen şöyle buyurdu:
(Ey Yaser
ailesi, sabredip sevininiz.
Şüphe yok ki
Cennettir mükafat yerleriniz.)
Yine bir gün
kâfirler, Yaser ailesine,
Dayanılmaz cefalar edip o
gün hepsine,
Hazret-i Yaser
ile oğlu Abdullah’ı hem,
Okla şehid
ederek verdiler büyük elem.
Ebu
Cehil alçağı, Sümeyye Hatunun da,
İple
ayaklarını bağlayıp en sonunda,
İplerin
uçlarını, iki ayrı deveye,
Bağlatıp sürdü
sonra, ters istikametlere.
Bu korkunç
işkenceyle, vücudu parçalanan,
Sümeyye
hazretleri, ilk şehid oldu o an.
Bunu,
Resulullah ve Eshabı öğrenince,
Daha
sıklaştırdılar saflarını iyice.
|