05 - Bİ'SETİ VE DAVETİ

Allah’ın adıyle oku

Cibril, kuvvetle sıkıp, (Oku!) dedi bu sefer.

(Ben okumuş değilim) dedi yine o Server.

İkinci defa sıkıp, (Oku!) dedi o yine.

(Ben okumuş değilim) buyurdu kendisine.

Üçüncü defa sıkıp ve sonra bırakarak,

Beş ayet-i kerime okudu ilk olarak. 

(Oku Allah adıyla, ki Odur tek yaratan.

O halk etti insanı, pıhtılaşmış bir kandan.

Hak teâlâ, çok kerem ve ihsan sahibidir.

O, bilmediklerini kalem ile öğretir.)

Resul dahi okudu bunları Cebrail’le.

Cihanı aydınlatan o (Güneş) doğdu böyle.

Sonra bir ürperti ve korku ile bu sefer,

Aşağıya inmeye başladı Hayrül beşer.

Dağın tam ortasına gelmişti ki, bu defa,

Cebrail’in sesini duydu yine bir daha.  

Durdu ve kulak verdi, diyordu: (Ya Muhammed!

Allahü teâlâ’nın Resulü’sün sen elbet.

Ben ise Cebrail’im) dedi ve ökçesiyle,

Yere vurup, o yerden su çıktı bil vesile.

Durup, abdest almaya başladı ondan melek.

Resul seyrediyordu, onu, dikkat ederek.

Ve sonra bir abdest de, aldı Fahr-i kainat.

Sonra namaz kıldılar birlikte iki rekat.

Selam verip dedi ki Cibril aleyhisselam:

(Ya Muhammed, Rabbimiz ediyor sana selam.

Sana buyuruyor ki: Sen benim, ins ve cinne,

Resulümsün, onları davet eyle dinine.)

Hanesine gelirken Resul aleyhisselam,

Ona, taş ve ağaçlar verirlerdi hep selam.

Gördüğü bu şeylerden, ürpermişti begayet.

Ve bir korku içinde eve geldi nihayet.

Girip, (Beni örtünüz! Beni örtünüz!) dedi.

Rahatlayana kadar, istirahat eyledi.

Anlattı bu şeyleri hazret-i Hatice'ye.

Buyurdu ki: (Kapıldım bir korku, endişeye.

Şundan ki, Mekke halkı vakıf olunca buna,

Dil uzatıp kötüler ve mecnun derler bana.)

Hazret-i Hatice de dedi: (Allah korusun.

Sen, elbet bu ümmetin Peygamber’i olursun.

Zira ihsan edersin yolcuya, misafire.

Çok merhamet edersin muhtaçlara, fakire.)

Varaka bin Nevfel’e gittiler sonra hemen.

Varaka, o Server’i dinleyince tamamen,

Dedi ki: (Ya Muhammed, müjdeler olsun sana!

Kavuşmuşsun Allah’ın büyük bir ihsanına.

Yemin ediyorum ki, sen Hazret-i İsa’nın,

Müjdelemiş olduğu Peygambersin bi hakkın.

Sana görünen melek, Cibril’dir ki o gece,

O, Hazret-i Musa’ya gelmişti senden önce.

Keşke genç olsaydım da, hicrete yetişseydim.

Ve kâfirlere karşı, sana hizmet etseydim.)

Sonra Resulullah’ın elini öpüp bizzat,

Fazla zaman geçmeden eyledi Hakka vuslat.