04 - GENÇLİĞİ ve EVLENMESİ

Onu bizzat göreyim

Varaka, o rüyayı öyle tabir edince,

Buna, Hatice Hatun memnun oldu bir nice.

Kalbi, muhabbetiyle dolarak o Resul’ün,

Teşrif etmelerini bekler oldu o hergün.

Bir gün Atike Hatun geldi onun evine,

Ki, ticaret işini arz etsin kendisine.

Ona diyecekti ki: (Kervanına bir kişi,

Arıyorsan, yeğenim iyi yapar bu işi.)

Lakin o, ticareti, hele ücret sözünü,

Söyleyemez, sıkılır, ter basardı yüzünü.

Hatice validemiz, anlayıp girdi söze,

Dedi ki: (Ey Atike, emriniz nedir bize?)

Arz etti: (Ey Hatice, belki de bilgin vardır.

Benim bir yeğenim var, çok emin, vefakârdır.

İsmi Muhammed olup, Abdullah’tır babası.

Onu, Ebu Talib’e ısmarladı atası.

Kâmil bir yiğit olup, tezevvüc zamanıdır.

Lakin Ebu Talib’in, bu ara eli dardır.

Duyduk ki, Şam yönüne gidecek kervanına,

Bir kişi ararmışsın, bu haber geldi bana.

Bu işe, yeğenimi tayin edersen eğer,

Bilcümle beni Haşim, sana çok dua eder.)

O, Atike Hatun’dan bunları dinleyince,

Rüyayı hatırlayıp, kapıldı bir sevince.

Zira ona, rüyada müjdelenen Nebi’nin,

O Server olduğunu ederdi o da tahmin.

Dedi ki: (Ey Atike, işittim kendisini.

Söylediler bana hem dininin kuvvetini.

Onun kabul etmesi, benim için bir nimet.

Herkesten daha fazla veririm Ona ücret.

Lakin bir göreyim ki, müsait midir buna?

Yani muktedir midir, kervanı korumaya?)

Onun bundan muradı, görüp bizzat zatını,

İyice tanımaktı fiziki evsafını.

Yani Onun sireti, semavi kitaplarda,

Okuduğu evsafa uygun muydu acaba?

Atike, (Hemen gidip getireyim) diyerek,

Ayrıldı o haneden begayet sevinerek.

Hatice Hatunun da sevinç sardı kalbini.

Zira doğru çıkmıştı herhalde bu tahmini.

O gidince, evini süsledi var gücüyle.

Koyuldu beklemeye, bir bayram sevinciyle.

Az sonra Atike’yle, o Allah’ın Habibi,

Teşrif etti o eve ondördüncü ay gibi.

Baktı Hatice Hatun Resul'ün evsafına.

Tıpa tıp uygun buldu Tevrat’ın yazdığına.

Onun nezaketini ve nurlu cemalini,

Görünce, hayran kalıp, sevinç sardı kalbini.

Düşündü ki: O rüya, doğru çıktı herhalde.

Bu sırrı, başkasından saklayayım o halde.

Konuşup, ücreti de tayin ettiler o gün.

Böylece mahzun kalbi, ferahladı Resul’ün.