ŞİİRLERLE MENKIBELER

PEYGAMBER EFENDİMİZİN HAYATI - 1

 

1.Cild

  Kitap       Web

2.Cild

 

Peygamber (Aleyhisselâm) Efendimizin Hayatı

 

03 -

Peygamberler

04 -

Dört Büyük Halife

 

 

05 -

Eshâb-ı Kiram

06 -

Büyük İmâmlar

 

 

07 -

Anadolu Evliyâları

08 -

Buhârâ Evliyâları

 

 

09 -

Horasan Evliyâları

10 -

Rehber İnsanlar

 

11 -

Güzel Nasihatlar

12 -

İmân ve Namaz

02 - DÜNYAYA TEŞRİFLERİ

Müjde haberleri

 

Vakta ki Resulullah bu dünyaya gelince,

Bir (Yıldız) doğuverdi gökyüzünde o gece.

 

Görünce bu yıldızı yahudi âlimleri,

Resul'ün doğumundan oldu hep haberleri.

 

Hatta biri, o sabah çıktı çığlık atarak.

(Ey yahudiler!) diye, koşardı bağırarak.

 

Yahudiler toplanıp, dediler: (Ne diyorsun?

Ne hadise oldu ki böyle bağırıyorsun?)

 

Dedi: (Doğdu bu gece, beklediğimiz Ahmet.

Zira Onun yıldızı, bu gece doğdu elbet.)

 

Ve yine Resulullah doğunca, birden bire,

Kâbe’deki putların, yıkıldı hepsi yere.

 

Bahusus kâfirlerin bir büyük (Put)u vardı.

Yılda bir, ona gider ve tavaf yaparlardı.

 

Yine bir gün, o putun yanında toplandılar.

Lakin onu, yüz üstü yere düşmüş buldular.

 

Kaldırdılar ise de, yine yere kapandı.

Ve bu garip hadise, üç defa tekrarlandı.

 

Bu sefer etrafına destek verip diktiler.

O sırada gaibden bir nida işittiler.

 

Diyordu ki: (Bir kimse doğdu ki geçen gece,

Dünyada bütün putlar yıkıldılar böylece.)

 

Yine mecusilerin taptığı (Ateş)leri,

Vardı ki, sönmüyordu ta bin seneden beri.

 

Ve lakin Resulullah bu dünyaya gelince,

O muazzam ateş de sönüverdi o gece.

 

Ve yine o devirde, bir (Save gölü) vardı.

Onu, bazı kâfirler mukaddes sayarlardı.

 

Vakta ki Resulullah, bu dünyaya gelince,

O gölün suyu dahi kurudu tam o gece.

 

Yine Şam tarafında, bir de (Semave nehri),

Vardı ki, akmıyordu o da bin yıldan beri.

 

Vakta ki Resulullah teşrif etti dünyaya,

O gece suyu doldu ve başladı akmaya.

 

Resul’ün bu dünyaya teşrifinden mukaddem,

Şeytanlar, gökyüzüne çıkabilirlerdi hem.

 

Ve bir çok bilgileri, göklerden alırlardı.

Kureyş kahinlerine gelip anlatırlardı.

 

Kahinler, o semavi bilgileri, mutlaka,

Şeytanlardan öğrenip, söylüyorlardı halka.

 

Lakin Resul-i ekrem gelince yeryüzüne,

Çıkamaz oldu artık şeytanlar gökyüzüne.

 

Kahinlerin bilgisi kesilince nihayet,

O günden itibaren sona erdi kehanet.  

 

O Server’in dedesi olan Abdülmuttalip,

Torununun dünyaya geldiğini öğrenip,

 

Bir sevinç ve mutluluk duydu ki öylesine,

Üç gün ziyafet verdi Mekke ahalisine.

 

Sonra her mahallede keserek çok develer,

Hem insan, hem hayvanat yiyip bayram ettiler.

 

Ziyafet esnasında, sorarlardı ki ona:

(Niçin Muhammed ismi verdin bu torununa?)

 

Derdi ki: (Allah’ın ve insanların Onu hep,

Ve çok methetmesini istedim, budur sebep.)

Bir Önceki Sayfaya GiderBu Kitabın Ana Sayfasına GiderBir Sonraki Sayfaya Gider

Abdüllatif Uyan