ŞİİRLERLE MENKIBELER

PEYGAMBER EFENDİMİZİN HAYATI - 1

 

1.Cild

  Kitap       Web

2.Cild

 

Peygamber (Aleyhisselâm) Efendimizin Hayatı

 

03 -

Peygamberler

04 -

Dört Büyük Halife

 

 

05 -

Eshâb-ı Kiram

06 -

Büyük İmâmlar

 

 

07 -

Anadolu Evliyâları

08 -

Buhârâ Evliyâları

 

 

09 -

Horasan Evliyâları

10 -

Rehber İnsanlar

 

11 -

Güzel Nasihatlar

12 -

İmân ve Namaz

02 - DÜNYAYA TEŞRİFLERİ

Melekler yıkadılar

 

O Server'in dünyaya teşrifleri anında,

Hazret-i Amine’nin, o an için yanında,

 

Üç hatun var idi ki, yardıma gelmişlerdi.

Onlar dahi o gece, çok şeyler görmüşlerdi.

 

Abdurrahman bin Avf’ın annesi Şifa hatun,

Diyor ki: (Ben de vardım, gecesinde doğumun.

 

Ne zaman ki o Server, teşrif etti dünyaya,

Baktım ki, doğar doğmaz başladı bir duaya.

 

(Yerhamüke Rabbüke!) dendi Ona gaibten.

İşitiyordum ama, görmüyordum onu ben.

 

Sonra, bir nur çıkarak verdi ki öyle ziya,

Şarktan ta garba kadar göründü bütün dünya.

 

Vakta ki o Server’e verildi peygamberlik,

Hiç tereddüt etmeden, iman ettim ben de ilk.)

 

O Server'in halası, Safiyye Hatun dahi,

Şöyle anlatmaktadır o anı bizatihi:

 

(Ne zaman ki dünyaya teşrif etti o Server,

Etrafı nur kaplayıp, her yer oldu münevver.

 

Secde edip, açıkça söyledi ki hem nagah:

(La ilahe illallah ve inni resulullah.)

 

Yıkamak isteyince doğduğunda Onu biz,

Dendi ki: (O temizdir, hiç zahmet etmeyin siz.)

 

Göbeği kesilmiş ve sünnet olmuş idi hem.

Doğar doğmaz, Rabbine secde etti mukaddem.

 

Secdede, hafif sesle bir şeyler söylüyordu.

Kulak verdim: (Ümmetî ümmetî) hep diyordu.)

 

Abdülmuttalip dahi diyor ki: (Ben o saat,

Kâbe’de ederdim ki Rabbime münacaat,

 

Kâbe, birden makam-ı İbrahim cihetine,

Doğru secde eyleyip, doğruldu tekrar yine.

 

Sonra da, Hübel denen bir put, durup dururken,

Yüzünün üzerine devrilip düştü birden.

 

Ve peşinden bir nida işittim ki şöylece,

Diyordu: (Amine’nin oğlu oldu bu gece.

 

Doğru yola çağırır, kâfir ve facirleri.

Yayar bütün dünyaya cümle hakikatleri.)

 

Bu acayip şeyleri, görüp işittiğimde,

Amine’nin evine koşum hayret içinde.

 

Önce, onun alnına bakıverdim ben derhal.

Nur’u göremeyince, merakla ettim sual.

 

Dedim ki: (Nur ne oldu, onu göremiyorum?)

Cevabında dedi ki: (Bu gece oldu oğlum.)

 

Anlattı birer birer olan hadiseleri.

Dedim ki: (Görmüyorum  sende doğum eseri.)

 

Dedi: (Evet, bu gece oğlum oldu hakikat.

En ufak bir sıkıntı hissetmedim ben fakat.)

 

Dedim ki: (Öyle ise, göreyim torunumu.)

Dedi: (Heyhat, şu anda göremezsin sen onu.

 

Zira şimdi, melekler ziyaret ediyorlar.

Bu ise üç gün sürer, hayli kalabalıklar.)

 

Biz böyle konuşurken, biri geldi aniden.

Meleklerden olduğu belli idi halinden.

 

Dedi: (Doğru söylüyor, tam üç gün müddet ile,

Onu kimse göremez, yakını olsa bile.)

Bir Önceki Sayfaya GiderBu Kitabın Ana Sayfasına GiderBir Sonraki Sayfaya Gider

Abdüllatif Uyan