04 - "ÖLÜM, KABİR, KIYÂMET" HALLERİ

İmâm-ı Gazâlî “Rahmetullahi Aleyh”

KABİR HAYÂTI

“İmtihân etmek” için kulları cenâb- Hak,

Yaratıp, bu dünyâya gönderdi ilk olarak.

Öldükten sonra ise, tâ kıyâmete kadar,

Onları, kabirlerde bulundurur bir miktâr.

“Kabir hayâtı” diye bir hayat var ki yârın,

İnanması lâzımdır buna her müslümânın.

Hadîste buyuruldu: “Bir konaktır ki kabir.

Âhiret yolundaki konakların ilkidir.

Buradan kolaylıkla kurtulursa bir kişi,

Sonraki konaklardan, kolay olur geçişi.

Kolay kurtulamazsa her kim eğer kabirde,

Daha çok zahmet çeker daha sonrakilerde.”

Haktır “Kabir azâbı”, elbet yapılacaktır.

Hem rûha, hem bedene birlikte olacaktır.

“Hakîkî azap” olup, rüyâ gibi değildir.

Bir görüntü olmayıp, azâbın kendisidir.

“Geçici” olsa bile dünyâ azâbı gibi,

Âhiret azapları cinsindendir tabii.

Bir gün, Hasan-ı Basrî buyurdu: “Bu kabirler,

Size, bu sonsuz yolda bir konak gibidirler”.

Atâ-i Horasânî buyurdu ki: “Bu kabir,

İnsanın, ölümünden sonraki ilk hâlidir.

Başka bir hayat ile hayattadır bu yerde.

Ya azap içindedir, yâhut da nîmetlerde”.

Şa’bîye dediler ki: “Filânca etti vefât.”

Buyurdu ki: “Kabirde başladı ona hayat.

Şimdi o, ne dünyâda, ne de âhirettedir.

İkisi arasında, kabir âlemindedir.”

Enes bin Mâlik dahî buyurdu ki: Bu toprak,

Her gün, insanoğluna nidâ eder muhakkak.

Der ki: (Ey Âdemoğlu, bu gün günâh işlersin.

Ve lâkin yârın “Ölür” ve içime girersin.

Bu gün, Rabbine karşı kalkışırsın isyâna.

Lâkin bunun “Hesâb”ı sorulur yârın sana.

Gülüp oynuyorsun da bu gün sen üzerimde,

Girip “Ağlıyacaksın” yârın benim içimde.

Helâl haram demeden, yersin her bulduğunu.

Yârın benim içimde “Kurtlar” yer vücûdunu.

Sen bu gün, üzerimde, neş’e ve sevinçtesin.

Fakat yârın içimde, pek çok üzüleceksin.

Bu gün mal toplasan da, helâl haram demeden,

Yârın benim içimde, sorarlar bunu senden.

Bu gün, büyüklenirsin hep benim üzerimde.

Lâkin “Zelîl olursun” yârın benim içimde.

Bu gün, aydınlıklarda hep gezinip durursun.

Lâkin yârın içimde, karanlıkta olursun.

Bu gün, sık sık gidersin, dost ve arkadaşına.

Yârın benim içimde, kalırsın “Tek başına”.)