|
04 - "ÖLÜM, KABİR,
KIYÂMET" HALLERİ
İmâm-ı
Gazâlî “Rahmetullahi Aleyh”
ÖLÜM ÇOK YAKIN
İmâm buyuruyor ki: İnsan,
kendi ömrünü,
“Çok uzun”
farzederse, düşünmez “Ölüm”ünü.
İnanmış olsa bile
“Âhiret”e gönülden,
Lâkin yapmaz hazırlık öyle
düşündüğünden.
Der ki: “Daha vakit
var, bak şimdi rahatına.
Sonra hazırlanırsın âhiret
hayâtına.”
Bir kul da “Yakın” görse “Ecel”
ve “Ölüm”ünü,
Hep hazırlık yapmakla
geçer gece ve günü.
Onun tek düşüncesi, “Ölüm”
ve “Âhiret”tir.
İşte bu, insan için en
büyük seâdettir.
Resûlullah buyurdu
Abdullah bin Ömer’e:
“Hazırlan, çok yakında
öleceğine göre.”
Sabahleyin kalkınca, “O
gün akşama kadar,
Yaşıyacağım” deme, çok
yakında “Ölüm” var.
“Üsâme hazretleri”, satın
alıp bir malı.
Dedi ki: “Bir ay sonra
vereceğim parayı.”
Lâkin vâkıf olunca Resûl
bu meseleye,
Hemen buyurdular ki:
(Şaşılır Üsâme’ye.
“Parayı bir ay sonra
öderim” demektedir,
Bu kadar uzun ömür ümit
eylemektedir.
Şunu söyliyeyim ki size
ben yemin ile,
Ne zaman gözlerimi yumacak
olsam bile,
Henüz göz kapaklarım
birbirine değmeden,
“Vefât edeceğimi”
düşünürüm ben hemen.
Sonra da, gözlerimi açacak
olsam dahî,
Yine aynı şekilde
düşünürüm Vallahi.
Yâni göz kapaklarım
ayrılmamışken daha,
Hemen “Öleceğimi”
düşünürüm o ara.
Ve ne zaman ağzıma bir
lokmacık ekmeği,
Alıp, düşünmediğim
olmamıştır “Ölmeği”.)
Buyurdu: (Ey insanlar, siz
akıllı iseniz,
Dünyâda, kendinizi“Ölmüş”
kabûl ediniz.
Yeminle söylerim ki,
sizlere va’d olunan,
Bu “Ölüm”
gelecektir, kurtuluş yoktur ondan.)
Peygamber-i zîşânın
şöyleydi ki âdeti,
Bozulsaydı, ânında
tâzelerdi abdesti.
Ve hattâ küçük abdest
yapsaydı her ne zaman,
Teyemmüm alırlardı hemence
arkasından.
“Su yakındır” denseydi,
buyururdu eshâba:
(Yaşıyabilir miyim suya
kadar acabâ?)
Birine buyurdu ki o
Resûl-i müctebâ:
(Sen Cennete girmeyi ister
misin acabâ?)
“Evet yâ Resûlallah”
dediğinde o kimse,
Buyurdu: (Kısa olsun
emelin öyle ise.
“Ölüm”ü de yâdından
çıkarma, hâtırla hep.
Ve her zaman Allahtan eyle
hayâ ve edeb.
Evlâdım, asıl vatan “Âhiret”tir
ki esas,
Bu uykudan “Ölüm”le
uyanırlar cümle nâs.)
|
