ŞİİRLERLE MENKIBELER

İMÂN ve NAMAZ

 

1.Cild

 Kitap       Web

2.Cild

 

Peygamber (Aleyhisselâm) Efendimizin Hayatı

 

03 -

Peygamberler

04 -

Dört Büyük Halife

 

 

05 -

Eshâb-ı Kiram

06 -

Büyük İmâmlar

 

 

07 -

Anadolu Evliyâları

08 -

Buhârâ Evliyâları

 

 

09 -

Horasan Evliyâları

10 -

Rehber İnsanlar

 

11 -

Güzel Nasihatlar

12 -

İmân ve Namaz

04 - "ÖLÜM, KABİR, KIYÂMET" HALLERİ

İmâm-ı Gazâlî “Rahmetullahi Aleyh”

 

SEN DE ÖLECEKSİN

 

İmâm-ı Gazâlî”nin halka nasîhatında,

Şöyle buyurmaktadır “Ölüm, kabir” hakkında:

 

Ölüm”, büyük bir iş ve korkunç bir tehlikedir.

Lâkin bunu insanlar iyi bilmemektedir.

 

Hâtırlasalar bile “Ölüm”ü ara sıra,

Fazla te’sir etmiyor gafletten insanlara.

 

Öyle dalmışlardır ki, “Dünyâ meşgalesi”ne,

Başka şey gelmez olmuş mâlesef kalplerine.

 

Bundan kurtulmak için, çekilip bir kenara,

Şöyle söylemelidir nefsine ara ara:

 

(Ey nefsim ömür geçti, yakında öleceksin.

Lâkin görüyorum ki, sen hâlâ gaflettesin.

 

Eğer uzak görürsen şimdi henüz “Ecel”i,

Düşün, “Âni olarak” ölüp de gidenleri.

 

Birlikte oturduğun, yiyip içip güldüğün,

Nice tanıdıkların nerdeler hani bu gün?

 

Düşün o senden önce ölen yoldaşlarını.

Nasıl kara toprağa koydular başlarını.

 

İşte, nasıl yuttuysa onları kara toprak,

Çok yakında, seni de yutacaktır muhakkak.

 

Mezar”daki hâlini hiç düşünmüyor musun?

Nasıl birbirlerinden ayrılacak her uzvun?

 

Sonra, mezarındaki o kurtlar, o böcekler,

Gözlerini, dilini kemirip yiyecekler.

 

Sen o vaziyetteyken gelirler vârislerin.

Hemen taksîm edilir bıraktığın servetin.

 

Hattâ hanımın dahî başkasıyle evlenir.

Bunları göreceksin yakında sen de bir bir.

 

Senden evvel ölenler pişmânsa nasıl şu an,

Sen de gaflet edersen, olursun öyle pişmân.

 

Halbuki sen onlardankaldın da az geriye,

Hâlâ bir ders ve ibret almazsın, acep niye?

 

Her gün görüyorsun da geçen cenâzeleri,

Niçin düşünmüyorsun hiç “Ölüm” ve “Ecel”i?

 

Zannetme ki, onları seyredersin böyle hep.

Bir gün götürmezler mi seni de böyle acep?

 

Ey nefsim uyan artık, ömrün sona geldi bak.

Az daha yaşasan da, öleceksin muhakkak.

 

Bir şey “Muhakkak” ise, onu “Oldu” bilmeli.

O halde uzak değil, yakında bil “Ecel”i.

 

Düşün ki, ona göre yapasın bir hazırlık.

Sonsuz bir yolculuğa” çıkıyorsun sen artık.

 

Pişmân olmamak için yârın “Mîzân” önünde,

Bütün hazırlığını yap ve bitir bu günde.

 

Zîrâ o gün “Mahşer”de, hesap var her bir işten.

Hesap” kötü giderse, kurtulunmaz “Ateş”ten.

 

Öyleyse çok oku da, öğren ilmihâlini.

Ve hemen buna göre, düzelt bütün hâlini.

Bir Önceki Sayfaya GiderBu Kitabın Ana Sayfasına GiderBir Sonraki Sayfaya Gider

Abdüllatif Uyan